Grunty orne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Grunty orne

Grunty orne – grunty uprawiane w celu produkcji roślinnej lub obszary dostępne dla produkcji roślinnej, ale ugorowane[1].

Za grunty orne uważa się też uprawy o czasie użytkowania do 4 lat, uprawy w uprawie bezpłużnej oraz uprawiane odłogi.

Według danych GUS grunty orne zajmowały w 2011 roku 44,5%[2] powierzchni Polski.

Udział gruntów ornych w ogólnej powierzchni kraju (%)


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (CELEX: 32013R1307)
  2. Rocznik Statystyczny Rolnictwa 2011, www.stat.gov.pl.