Grzyby hydnoidalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Grzyby hydnoidalne (ang. (stipitate hydnoid fungi, tooth fungi ) – nieformalna morfologiczno-biologiczna grupa podstawczaków obejmująca grzyby ektomikoryzowe, których owocniki rosną na ziemi i składają się z trzonu i kapelusza o hymenoforze kolczastym[1]. Nazwa grupy pochodzi od rodzaju Hydnum (kolczak), do którego początkowo włączano wszystkie gatunki grzybów o kolczastym hymenoforze. W wyniku dużych zmian, jakie zaszły i nadal zachodzą w taksonomii grzybów, większość z tych gatunków została potem przeniesiona do innych rodzajów[2]. Obecnie grzyby hydnoidalne należą m.in. do rodzajów Bankera, Hydnellum Phellodon i Sarcodon w obrębie rzędu Thelephorales[3].

Grzyby hydnoidalne są jedną z podgrup grzybów afylloforoidalnych. Do 2015 r. liczba poznanych taksonów (gatunków i odmian) grzybów affyloroidalnych na terenie Polski wynosiła 802 taksony (gatunki i odmiany). Nie jest to jednak liczba ostateczna, mykobiota Polski nie jest bowiem jeszcze do końca przebadana i należy spodziewać się nowych znalezisk, zwłaszcza w grupie grzybów hydnoidalnych, klawarioidalnych, kortycjoidalnych i cyfelloidalnych o niewielkich owocnikach[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dariusz Karasiński. Grzyby afylloforoidalne Kaszubskiego Parku Krajobrazowego. Acta Botanica Cassubica Monographiae. Tom 1. Charakterystyka mykobioty. Gdańsk 2016
  2. Hibbett D et al. (2007) A higher-level phylogenetic classification of theFungi. Mycological Research 111: 509-547
  3. Newton AC et al. (2002). Status and distribution of stipitate hydnoid fungi in Scottish coniferous forests. Biological Conservation 107: 181-192