Guido Werdnig

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Guido Werdnig

Guido Werdnig (ur. 20 czerwca 1844 w Ratschach, zm. 26 kwietnia 1919) – austriacki lekarz wojskowy i neurolog. W 1891 roku opisał, niezależnie od Johanna Hoffmanna, postać rdzeniowego zaniku mięśni, określaną niekiedy jako zespół Werdniga-Hoffmanna.

Życiorys[edytuj]

Urodził się 20 czerwca 1844 roku jako syn Antona Werdniga w Ratschach, dzisiaj Rateče na Słowenii. Uczęszczał do szkoły w Cilli (dziś Celje), i ukończył ją z wyróżnieniem w 1862 roku. W 1863 roku rozpoczął studia na Akademii Józefa, założonej w 1785 roku przez Józefa II i kształcącej lekarzy wojskowych. Po ukończeniu studiów medycznych w 1868 roku Werdnig służył dziesięć lat w armii, najpierw jako starszy lekarz wojskowy, w końcu jako lekarz regimentu. Jego służba przypadła na tłumienie buntów w południowej Dalmacji i okupację Bośni, stąd często zmieniał miejsca praktyki służąc w różnych szpitalach wojskowych na obszarze walk. Opublikował wtedy pierwsze prace, na łamach czasopisma medycyny wojskowej Johanna Schnitzlera "Allgemaine Militararztliche Zeitung".

W 1877 roku poślubił w Linzu Franziskę Pummer; mieli dwoje dzieci, Giselę (1880-?) i Ottona (1885-?). W 1879 roku zakończył służbę w stopniu lekarza batalionu. Od 1874 roku mieszkał w Wiedniu.

W Wiedniu zainteresował się neurologią, pracował w tamtejszym Instytucie Anatomii i Fizjologii Uniwersytetu Wiedeńskiego u Heinricha Obersteinera. W 1888 roku przeniósł się do Grazu, gdzie kontynuował swoją praktykę neurologiczną w Instytucie Anatomii patologicznej Uniwersytetu w Grazu. W 1896 roku wrócił do Wiednia, i skupił się na praktyce lekarskiej, porzucając karierę naukową.

Poza neurologią zajmował się numizmatyką: w 1888 roku opublikował książkę na temat monet Republiki Weneckiej[1].

W 1907 roku nagle doznał spastycznej paraparezy kończyn dolnych i do końca życia pozostał przykuty do łóżka. Po śmierci żony opiekowała się nim córka. Od 24 czerwca 1918 roku w Niederösterreichische Landessanatorium Am Steinhof, gdzie zmarł 26 kwietnia następnego roku.

Prace[edytuj]

  • Ueber die Mittel zum Transporte der Verwundeten während des dalmatin. Aufstandes. Allg. mil.-ärztl. Ztg. 11, ss. 73; 81, 1870
  • Ueber die Mittel zum Transporte der Verwundeten im Gebirgskriege, mit besonderer Rücksicht auf Süd-Dalmatien. Allg. mil.-ärztl. Ztg. 15, ss. 249; 265; 276, 1874
  • Ueber ein neuerfundenes Transportsmittel für Verwundete im Gebirgskriege. Allg. mil.-ärztl. Ztg. 16, ss. 69-73, 1875
  • Ueber Transportmittel für Verwundete im Gebirgskriege. Wien: G. Gistel & Co, 1875
  • Ein Fall von disseminirter Sclerose des Rückenmarkes, verbunden mit secundären Degenerationen. Medizinische Jahrbücher 3 (neue Folge), ss. 335-350 (1889)
  • Concrement in der rechten Substantia nigra Sömmeringii mit auf- und absteigender Degeneration der Schleife und theilweiser Degeneration des Hirnschenkelfusses. Medizinische Jahrbücher 3 (neue Folge), ss. 447-477 (1889)
  • Die Osellen oder Münz-Medaillen der Republik Venedig. Impr. W. Frick, 1889
    • Le Oselle: monete, medaglie della Repubblica di Venezia. Lint, 1983
  • Ein Fall von juveniler hereditärer Muskel-Atrophie mit Rückenmarksbefund. Mitteilungen des Vereins der Ärzte in Steiermark 27, ss. 48-51 (1890)
  • Ueber einen Fall von Dystrophia musculorum mit positivem Rückenmarksbefunde. Wiener medizinische Wochenschrift 40, 42, ss. 1796-1798 (1890)
  • Zwei frühinfantile hereditäre Fälle von progressiver Muskelatrophie unter dem Bilde der Dystrophie, aber auf neurotischer Grundlage[2]. (1891)
    • Two early infantile hereditary cases of progressive muscular atrophy simulating dystrophy, but on a neural basis[3]
  • Die frühinfantile progressive spinale Amyotrophie. Archiv für Psychiatrie 26, ss. 706-744 (1894)

Przypisy

  1. Werdnig G. Die Osellen oder Münz-Medaillen der Republik Venedig. Impr. W. Frick, 1889
  2. G. Werdnig, Zwei frühinfantile hereditäre Fälle von progressiver Muskelatrophie unter dem Bilde der Dystrophie, aber anf neurotischer Grundlage, „Archiv für Psychiatrie und Nervenkrankheiten”, 22 (2), 1891, s. 437–480, DOI10.1007/BF01776636, ISSN 0003-9373 (niem.).
  3. G. Werdnig, Two early infantile hereditary cases of progressive muscular atrophy simulating dystrophy, but on a neural basis, „Archives of neurology”, 25 (3), 1971, s. 276-278, DOI10.1001/archneur.1971.00490030102014, PMID4952838.

Bibliografia[edytuj]

  • Helmut Groger. „Guido Werdnig” W: The Founders of Child Neurology. Stephen Ashwal (ed.) Norman Publishing, 1990 ​ISBN 0930405269​ s. 383–388
  • E. Pakesch, Dr. Guido Werdnig, 1894-1919. Ein Nervenarzt in Graz, „Wiener Klinische Wochenschrift”, 77, 1965, s. 445-447, PMID14307130.

Linki zewnętrzne[edytuj]