Gyges i żona Kandaulesa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gyges i żona Kandaulesa
Ilustracja
Autor Eglon van der Neer
Rok wykonania 1675-1680
Technika wykonania płótno
Rozmiar 85 × 99 cm
Muzeum Kunstmuseum w Düsseldorfie

Gyges i żona Kandaulesa – obraz namalowany przez Eglona van der Neera.

Temat obrazu został zaczerpnięty z Dziejów Herodota. Znany był również dzięki zbiorowi alegorii i wierszy o charakterze dydaktycznym autorstwa Jacoba Catsa. Król Kandaules bardzo kochał swoja żonę i uważał ją za najpiękniejszą kobietę na świecie. We wszystkich szczegółach opisywał ją swojemu kopiście Gygesowi lecz podejrzewał, iż on nie podziela jego zdania. Obmyślił plan by sługa, gdy on i jego żona będą szykowali się do snu, schował się za kotarą i z ukrycia ocenił piękne ciało kobiety. Gyges wzbraniał się początkowo ale w końcu przystał na plan króla:

I Giges przyglądał się, jak po wejściu rozbierała się z szat, Gdy zaś niewiasta, idąc ku łożu, odwróciła się doń tyłem, wysunął się spoza drzwi i wyszedł. Wtedy ona wychodzącego zobaczyła i zrozumiała, że to sprawka męża. Ale jakkolwiek wstyd jej było, nie wydała żadnego okrzyku i zachowała pozory, jak gdyby niczego nie zauważyła; w duchu jednak postanowiła zemścić się na Kandaulesie (Herodot, Dzieje 1,9-10)

W późniejszym czasie Gyges z rozkazu kobiety zabił swojego pana ratując w ten sposób własne życie.

Opis obrazu[edytuj | edytuj kod]

Eglon van der Neer bardzo wiernie odtworzył historię Kandaulesa. Wybrał moment gdy jego żona zdejmuje ostatnia swoja szatę i staje naga przed mężem. Jest zwrócona w stronę Kandaulesa ale spogląda na podglądającego ją Gygesa widocznego z lewej strony za zasłoną. Jest to chwila, w której zrozumiała plan swojego męża. Po lewej stronie na krześle leżą pozostałe części jej garderoby. Połyskująca satynowa suknia kontrastuje z aksamitnym baldachimem. Scena rozgrywa się w bogatej, siedemnastowiecznej komnacie, będącej symbolem Złotego Wieku malarstwa holenderskiego. Modna fryzura na głowie kobiety również pozwala na dokładnie datowanie obrazu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]