Hegemonia kulturowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Hegemonia kulturowa – forma dominacji społecznej w sferze kultury.

Hegemonia kulturowa może występować w stosunkach między państwami a także w stosunkach wewnątrzpaństwowych (np. pomiędzy klasami społecznymi).

Twórcą pojęcia jest włoski marksista Antonio Gramsci, który używał go do analizy stosunków klasowych. Jego zdaniem dominująca klasa społeczna wyznacza świadomość i ideologię uznawane przez społeczeństwo. Władza polityczna jest pochodną hegemonii kulturowej. Walka polityczna polegać musi na walce z hegemoniczną kulturą rządzących, i dążeniu na ustanowieniu odmiennej hegemonii[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Antonio Gramsci, Zeszyty filozoficzne, Barbara Sieroszewska (tłum.), Joanna Szymanowska (tłum.), Sław Krzemień-Ojak (red.), Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1991, s. 145, ISBN 83-01-10187-3, OCLC 297820737.