Heinrich Josten

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Heinrich Josten
SS-Oberscharführer SS-Oberscharführer
Data i miejsce urodzenia 11 grudnia 1893
Malmedy
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 1948
Kraków
Przebieg służby
Lata służby 1939-1945
Formacja III Rzesza SS
Stanowiska członek załogi Flossenbürg, Auschwitz-Birkenau

Heinrich Josten (ur. 11 grudnia 1893 w Malmedy, zm. 24 stycznia 1948 w Krakowie) - zbrodniarz hitlerowski, członek załogi obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau i SS-Obersturmführer.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył szkołę powszechną i dwa lata szkoły zawodowej. Z wykształcenia był ślusarzem. Josten był członkiem NSDAP i SS od 1 kwietnia 1933. Od 1 września 1939 pełnił służbę w Waffen-SS z przydziałem do personelu obozu koncentracyjnego we Flossenbürgu. 25 czerwca 1940 Josten został przeniesiony do Auschwitz, gdzie pozostał aż do ewakuacji obozu w styczniu 1945. Początkowo sprawował stanowisko dowódcy kompanii wartowniczej, a następnie przeniesiony został do komendantury (do jego obowiązków należała: kontrola posterunków wartowniczych, komenda obozowej straży pożarnej i kierownictwo obozową obroną przeciwlotniczą).

Jako dowódca kompanii w Auschwitz kilkakrotnie w 1941 kierował masowymi egzekucjami, które odbywały się w obozowej żwirowni (Kiessgrube). Podczas likwidacji Żydów węgierskich Josten brał udział w selekcjach na rampie w Birkenau i odprowadzał ofiary do krematoriów. Oprócz tego wielokrotnie znęcał się nad więźniami, bijąc ich i kopiąc oraz biorąc udział w egzekwowaniu kar chłosty.

Josten po zakończeniu wojny był jednym z oskarżonych w pierwszym procesie oświęcimskim, który toczył się przed polskim Najwyższym Trybunałem Narodowym. W trakcie procesu usiłował wmówić Trybunałowi, że nic mu nie wiadomo było o tym, by więźniowie w Auschwitz byli mordowani i maltretowani. Josten został uznany za winnego zarzucanych mu zbrodni i skazany 22 grudnia 1947[1] na karę śmierci, którą wykonano przez powieszenie w krakowskim więzieniu Montelupich.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polen - Philipps-Universität Marburg - ICWC (niem.). [dostęp 2011-06-25].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cyprian T., Sawicki J., Siedem wyroków Najwyższego Trybunału Narodowego, Poznań 1962
  • Janusz Gumkowski, Tadeusz Kułakowski, "Zbrodniarze hitlerowscy przed Najwyższym Trybunałem Narodowym", Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1965, str.101.