Henryk Brun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Henryk Brun
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1888
Warszawa
Data i miejsce śmierci 1940
Palmiry
Poseł II kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1928
do 1930
Przynależność polityczna BBWR
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (pośm.)
Tablica upamiętniająca Henryka Bruna na grobie rodzinnym, cmentarz ewangelicko-augsburski w Warszawie

Henryk Stanisław Brun (ur. 15 kwietnia 1888 w Warszawie, zm. 21 czerwca 1940 w Palmirach) – polski przemysłowiec, poseł na Sejm RP z ramienia BBWR, Prezes Stowarzyszenia Kupców Polskich i Naczelnej Rady Zrzeszeń Kupiectwa Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Dreźnie. W 1920 jako ochotnik wstąpił do artylerii konnej i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Był współwłaścicielem firmy "Krzysztof Brun i Syn" i Towarzystwa Przemysłowo-Handlowego "Block i Brun". Pełnił funkcję prezesa zarządu Fabryki Wyrobów Metalowych "Pelikan SA". Równocześnie wchodził w skład zarządu fabryki "Wulkan SA", Towarzystwa dla Handlu Rurami, był członkiem Rady Banku Polskiego. Od 1928 członek sekcji ds. gospodarczych i sekcji ds. samorządowych i administracyjnych Regionalnej Grupy BBWR w Warszawie. Będąc wiceprezesem Izby Przemysłowo-Handlowej w Warszawie zainicjował powstanie Instytutu Praktycznej Wiedzy Handlowej im. Senatora Stanisława Bruna. W 1936 został wybrany na prezesa Stowarzyszenia Kupców Polskich w Warszawie i jednocześnie prezesa Rady Naczelnej Zrzeszeń Kupiectwa Polskiego. Rok później został przewodniczącym Kongresu Kupiectwa Polskiego. W 1937 wszedł w skład prezydium Sektora Miejskiego OZN. We wrześniu 1939 został kierownikiem Wydziału Gospodarczego Komendy Głównej Straży Obywatelskiej.

Aresztowanie i śmierć[edytuj | edytuj kod]

Henryka Brun uwięziono 11 kwietnia 1940 ponieważ będąc reprezentantem polskich sfer gospodarczych odmówił podpisania zgody na "niewymuszone" opodatkowanie na rzecz hitlerowskich Niemiec i przekazania "darowizny" warszawskich ewangelików na budowę domu wypoczynkowego SS. Przebywał na Pawiaku[1].

Zginął zamordowany przez niemieckich narodowych socjalistów podczas akcji eksterminacji polskiej inteligencji tzw. Zbrodni w Palmirach[2]. Pośmiertnie odznaczony Krzyżem Walecznych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 347.
  2. Biogram

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dzwonkowski Włodzimierz,"Parlament Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1927", Warszawa 1928

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]