High-Level Data Link Control

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

HDLC (ang. High-Level Data Link Control) jest protokołem warstwy łącza danych modelu OSI. Standard HDLC opisuje norma ISO, lecz szeroko stosuje się także implementację CISCO. HDLC jest stosowany w technologii WAN, obsługuje zarówno połączenia dwupunktowe, jak i wielopunktowe. Jest protokołem o orientacji bitowej. Jest przezroczysty informacyjnie.

Tryby pracy[edytuj | edytuj kod]

  1. NRM (ang. Normal Respond Mode) - normalny system odpowiedzi. W tym trybie, urządzenie działające jako slave, nie może inicjować transmisji.
  2. ARM (ang. Asynchronous Respond Mode) - asynchroniczny system odpowiedzi. W tym trybie, urządzenie działające jako slave, może inicjować transmisję.

Odmiany HDLC[edytuj | edytuj kod]

Istnieją dwie implementacje protokołu HDLC. Pierwsza z nich jest standardem ISO, natomiast druga stworzona została przez CISCO. Głównie różnią się polem Type. Jednym z problemów wersji ISO jest brak możliwości zdefiniowania w jaki sposób obsłużyć wiele protokołów jednym połączeniem. Wersja CISCO eliminuje tę niedogodność. Tym sposobem ISO HDLC zazwyczaj używany jest w połączeniach szeregowych, gdzie działa pojedynczy protokół komunikacyjny.[1]

Struktura ramki[edytuj | edytuj kod]

ISO HDLC
Znacznik Adres Sterowanie Dane FCS Znacznik (opcjonalny)
8 bitów 8 bitów 8 lub 16 bitów Dowolna: 0 lub więcej bitów 16 bitów 8 bitów
CISCO HDLC
Znacznik Adres Sterowanie Typ Dane FCS Znacznik (opcjonalny)
8 bitów 8 bitów 8 lub 16 bitów Dowolna: 0 lub więcej bitów 16 bitów 8 bitów
  • Znacznik: Sekwencja 011111102 (7E16).
  • Adres: Adresowanie stacji końcowej.
  • Sterowanie: Określa typ ramki (dane, sterowanie, nadzór) oraz jej parametry w zależności od typu.
  • Dane: Zawiera przesyłane dane.
  • FCS: Suma kontrolna (najczęściej CRC-16 lub CRC-CCITT).
  • Znacznik: Opcjonalny znacznik oznaczający koniec ramki, który może być jednocześnie początkiem ramki następnej.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrew S. Tanenbaum, Sieci komputerowe, wydanie 4, Helion 2004

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Richard Deal: CCNA Cisco Certified Network Associate Study Guide. The McGraw-Hill Companies, 2008, s. 858. ISBN 978-0-07-149730-5.