Hiolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hiolity
Hyolitha
Marek, 1963
Hiolity ze środkowego ordowiku z północnej Estonii; odlewy wewnętrzne.
Hiolity ze środkowego ordowiku z północnej Estonii; odlewy wewnętrzne.
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Nadtyp Lophotrochozoa
Gromada hiolity

Hiolity (hyolity) (†Hyolitha) – gromada wymarłych zwierząt z kladu Lophotrochozoa, żyjących od kambru do permu. Jerzy Dzik zalicza je do mięczaków (Mollusca); natomiast badania Moysiuka, Smitha i Carona (2017) sugerują ich bliższe pokrewieństwo z kryzelnicami i ramienionogami[1].

W kambrze i ordowiku grupa ta stanowiła ważny składnik fauny morskiej. Hiolity miały wydłużone, stożkowate, dwubocznie symetryczne muszle, spłaszczone z jednej strony. Muszla była zamknięta wieczkiem. Przy ujściu występowały rogowate wyrostki (helenie) o nieznanej funkcji.

Hiolity żyły tylko w środowisku morskim i prowadziły bentoniczny tryb życia. Prawdopodobnie były mułożercami.

Przypisy

  1. Joseph Moysiuk, Martin R. Smith i Jean-Bernard Caron. Hyoliths are Palaeozoic lophophorates. „Nature”. 541 (7637), s. 394–397, 2017. DOI: 10.1038/nature20804 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. Jerzy Dzik: Dzieje życia na Ziemi. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1997. ISBN 83-01-12113-0.