Przejdź do zawartości

Hokej in-line

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Hokej in-line
Ilustracja
Inne nazwy

Hokej na rolkach
Hokej na łyżworolkach

Charakterystyka
Rodzaj sportu

gra zespołowa

Popularność
Dyscyplina olimpijska

kandydat

Hokej in-line lub hokej na rolkach (ang. Roller in-line hockey) – zespołowa gra sportowa, odmiana hokeja na lodzie. Zawodnicy poruszają się po boisku (specjalna sztuczna nawierzchnia sucha, beton, asfalt) na łyżworolkach, a do gry używają poliwęglanowych kijów oraz piłki lub specjalnego krążku. Gra polega na umieszczeniu krążka w bramce przeciwnika za pomocą kija trzymanego w rękach. Celem jest zwycięstwo w meczu poprzez zdobycie większej liczby bramek niż rywal. Zmiany zawodników na boisku są dokonywane tak jak w hokeju na lodzie. Nosi wiele nazw, oznaczających tę samą dyscyplinę (hokej in-line, hokej na rolkach, hokej na wrotkach jednośladowych)[1].

Gra w hokeja in-line odbywa się obecnie pod patronatem IIHF (granej specjalnym krążkiem) oraz FIRS (granej piłką). Obie federacje organizują własne mistrzostwa świata. Co dwa lata odbywają się mistrzostwa świata IIHF, a co roku mistrzostwa świata FIRS. Federacje różnią się nieco zasadami gry.

Polski Związek Sportów Wrotkarskich organizuje rozgrywki hokeja na rolkach w Polsce.

Zasady gry w federacji IIHF

[edytuj | edytuj kod]
Pole do gry w hokeja in-line
Pole do gry w hokeja in-line
  • mecz dzieli się na cztery kwarty po 12 minut
  • w składzie każdego zespołu na boisku przebywa bramkarz i czterech zawodników w polu, nie więcej niż 5 graczy na boisku
  • boisko podzielone jest czerwoną linię na dwie strefy: ofensywną i defensywną
  • zostanie odgwizdana pozycja „spalona” (ang. offside), gdy zawodnik znajdzie się w strefie obronnej przeciwnika zanim zostanie wbity tam krążek przez jego drużynę, natomiast jeśli gracz z krążkiem przesunie się za czerwoną linią, można kontynuować grę
  • bramka ma wymiary 183 × 122 cm, czyli jak w hokeju na lodzie
  • pole bramkowe to prostokąt o odległości 30 cm w prawo i w lewo od każdej krawędzi bramki oraz 1 metr od bramki
  • przy jednoczesnym wykluczeniu dwóch graczy z jednego zespołu, drugie zawieszenie jest odraczane, osłabiona drużyna nie może grać w podwójnym osłabieniu.

Zasady gry w federacji FIRS

[edytuj | edytuj kod]
  • mecz dzieli się na dwie połowy po 20 minut
  • w grze rywalizują dwa zespoły po czterech zawodników i jednym bramkarzu
  • brak pozycji „spalonej”
  • bramka ma wymiary 170 × 105 cm, czyli jest mniejsza niż w hokeju na lodzie
  • przy jednoczesnym wykluczeniu dwóch graczy z jednego zespołu, osłabiona drużyna gra w podwójnym osłabieniu, czyli 4 na 2 (w polu)
  • zmiany zawodników na boisku są dokonywane tak jak w hokeju na lodzie[2].

Historia hokeja na rolkach w Polsce

[edytuj | edytuj kod]

Początki rolkarstwa w Polsce sięgają lat 90. XX w., gdy w polskich sklepach zaczęły pojawiać się łyżworolki z układem kółek w jednej linii. W 1993 r. założono Polski Związek Sportów Wrotkarskich, w ramach którego działała sekcja hokeja na rolkach.

W latach 90. w całym kraju odbywały się liczne zawody, których celem była popularyzacja hokeja na rolkach. Jednak dopiero w 1998 r. hokej na rolkach został wpisany do Rejestru Dyscyplin UKFiT pod pozycją numer 236. Od tego momentu można było organizować turnieje o Mistrzostwo Polski. W 2000 r. zorganizowano pierwszą ligę hokeja na rolkach mężczyzn. Zgłosiło się wówczas 10 klubów. Pierwsze mistrzostwo kraju wywalczył zespół Ambra Pruszków. Rozwój tej dyscypliny sportu sprawił, że w 2001 r. trzeba było zorganizować rozgrywki I i II ligi hokeja na rolkach. Jednak do 2011 r. liczba klubów grających w lidze spadła do zaledwie pięciu. Najbardziej utytułowaną drużyną są Marsjanie Opole, która w latach 2004–2015 aż ośmiokrotnie sięgała po tytuł mistrzowski a dwukrotnie zdobyli srebrne medale.

W rywalizacji kobiet zorganizowano tylko raz turniej o mistrzostwo polski. W 2009 r. wywalczył je MUKS Naprzód Janów.

Na początku Polski Związek Sportów Wrotkarskich należał do federacji światowej ISHF i według jej przepisów rozgrywano mecze hokeja na rolkach. Grano wówczas piłeczką a dozwolona była gra ciałem. Na boisku grało 5 zawodników plus bramkarz. W 2013 r. PZSW zmieniła federację na FIRS (Fédération Internationale de Roller Sports), największą federacją sportów wrotkarskich, posiadającą rekomendacje MKOL. W związku z tym rozgrywki ligowe zaczęły być organizowane według ich zasad, które są zbliżone do hokeja na lodzie. Gra odbywa się krążkiem nie ma jedynie spalonych i uwolnień. Taka zmiana pozwoliła na płynne przejście zawodnikom na co dzień uprawiającym hokeja na lodzie, z lodowiska na rolkowisko.

W 2012 r. nastąpiła zmiana w strukturach PZSW i rozpoczął się rozkwit tej dyscypliny w Polsce. Powołano Komisję Hokeja na Rolkach przy PZSW, której zadaniem jest rozwój i popularyzacja tej dyscypliny w Polsce. Na jej czele stanął Bartosz Purzyński, a w skład komisji weszli Adam Rozenberg i Mariusz Nawrocki. Od sezonu 2013 w Polskiej Lidze Hokeja na Rolkach występuje 12 zespołów podzielonych na dywizje (zależnie od terytorium). Na koniec sezonu najlepsze drużyny spotykają się na turnieju finałowym. Od 2014 r. rozgrywane są również zawody o Puchar Polski i mistrzostwa Polski młodzików. Pierwszy Puchar Polski zdobyli Marsjanie Opole, a pierwszym mistrzem Polski młodzików został UKS Bombek Malbork.

Przed zmianą federacji kadra Polski uczestniczyła jedynie w mistrzostwach Europy, które organizowała ISHF. Występowało tam tylko kilka państw: Polska, Niemcy, Szwajcaria, Holandia, Austria, Dania, Wielka Brytania. Podczas mistrzostw Europy w Austrii w 2011 r. kadra była bardzo blisko gry o medale, ale ostatecznie zajęła 5. miejsce.

Wraz ze zmianą światowej federacji na FIRS polska kadra narodowa dostała możliwość rywalizacji w mistrzostwach świata. Zadebiutowała w nich w 2014 r. we francuskiej Tuluzie, występując w grupie z Nową Zelandią, Łotwą i Indiami. Aby awansować do ćwierćfinałów należało zająć 1. miejsce w grupie. Drużyna trenera Bartłomieja Wróbla zremisowała 3:3 z Nową Zelandią i 2:2 z Łotwą, lecz nawet najwyższe w historii hokeja na rolkach zwycięstwo z Indiami 42:0 nie pomogło w awansie. Pozostała walka o miejsca 9-16. Po przegranej 0:11 z gospodarzami i mistrzami świata z 2013 r. – Francją, przyszły dwa kolejne zwycięstwa: 5:1 z Kolumbią i 6:2 z Australią, co skutkowało zajęciem 13. miejsce na 24 zespoły.

Sprzęt do hokeja na rolkach

[edytuj | edytuj kod]

Hokej na rolkach jest bliźniaczą dyscypliną do hokeja na lodzie. W związku z tym jest uprawiany głównie przez osoby uganiające się za kauczukowym krążkiem. Jest jednak kilka różnic w sprzęcie. Przede wszystkim pod butem zamiast ostrza mamy kółka. Dodatkowo płoza jest tak ustawiona aby wymusić na zawodniku pochylenie sylwetki do przodu. W tym celu stosuje się dwa rozmiary kółek. Dwa pierwsze mają średnicę 76 mm a dwa tylne 80 mm (w rolkach seniorskich). Stosuje się także różne twardości kółek w zależności od nawierzchni na jakiej odbywają się zawody. W halach wyposażonych w specjalną nawierzchnię używa się kółka bardzo miękkie (76A-74A) ponieważ tylko wtedy uzyskamy odpowiednią przyczepność i zwrotność. Natomiast podczas gry na boiskach asfaltowych lub betonowych stosuje się kółka o twardości (85A-82A). Tak samo do jazdy rekreacyjnej w rolkach hokejowych należy stosować twarde kółka.

But praktycznie nie różni się od łyżwy. Jest tak samo sznurowany i wykonany z twardego materiału, na czubkach zakończone plastikową osłoną. W niektórych modelach, w celu poprawy wentylacji, producent zaprojektował otwory na czubkach buta. Kostka jest usztywniona tak jak w łyżwie hokejowej, dzięki czemu możemy wykonywać „ciasne” łuki oraz łatwiej wykonujemy przekładankę.

Pozostały sprzęt ochronny nie różni się wiele od hokeja na lodzie. Jednak ponieważ w hokeju na rolkach zabronione jest „granie ciałem” to zawodnicy zakładają sprzęt dużo mniej chroniący, a nawet czasami rezygnują z niektórych elementów. Niezbędne są jednak: kask, rękawice oraz nagolenniki. Wskazane jest również noszenie ochraniaczy łokci i spodnie (tzw. girdle). Oczywiście, jak w hokeju na lodzie, nie może zabraknąć klubowej koszulki, a w rolkowej odmianie stosuje się również klubowe spodnie wierzchnie (tzw. owiewki).

Rolki hokejowe są mniej wygodne do dłuższych tras ponieważ mają twardy but i są gorzej wentylowane. Jednak jeżeli ktoś planuje grać w hokeja na rolkach chociaż sporadycznie a zamierza kupić tylko jedną parę rolek to lepiej wybrać właśnie rolki do hokeja in-line. Ponieważ granie na rolkach w bucie rekreacyjnym spowoduje bardzo szybkie jego zniszczenie, a także może spowodować naszą kontuzję w sytuacji gdy zostaniemy uderzeni krążkiem lub kijem w stopę.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]