II bitwa o Forty Dagu (1859)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Forty Dagu (1859)
Wojny opiumowe
Taku Fort 2006.jpg
Pozostałości fortów Dagu
Czas 1859
Miejsce Forty Dagu
Terytorium Chiny
Wynik Zwycięstwo chińskie
Strony konfliktu
Wielka Brytania Chiny
Dowódcy
James Hope Sengge Rinchen
Siły
6 fregat
10 kanonierek
5 transportowców
4000 ludzi
60 dział
Straty
3 kanonierki zatopione
3 uszkodzone
90 zabitych
345 rannych
nieznane
II wojna opiumowa (1856-1860)

Bogue (1856) - Rzeka Perłowa (1856) - Kanton (1856) - Kanton (1857) - Forty Dagu (1858) - Forty Dagu (1859) - Forty Dagu (1860) - Zhangjiawan (1860) - Baliqiao (1860)

Bitwa o Forty Dagu 1859.

Do bitwy doszło w czerwcu 1859 r. kilka miesięcy po pierwszej bitwie o Forty Dagu (1858) i podpisaniu przez Chiny układu pokojowego z państwami europejskimi. Flota brytyjsko-francuska licząca 22 okręty popłynęła rzeką Peiho w rejon Fortów Dagu napotykając po drodze zaporę z drewnianych bali połączonych łańcuchami. Dnia 25 czerwca 10 kanonierek rozpoczęło próbę przeprawy przez zaporę. W odpowiedzi działa chińskie z fortu ostrzelały Brytyjczyków zabijając i raniąc 17 żołnierzy. Równocześnie artyleria z pozostałych okrętów brytyjskich ostrzelała pozycje chińskie na brzegu. Po osłabieniu obrony przeciwnika kadm. James Hope wysłał desant w liczbie 1100 żołnierzy. Chińczycy odpowiedzieli gwałtowną salwą zatapiając 3 kanonierki, 3 uszkadzając i zabijając 90 żołnierzy. 345 wśród nich Hope zostało rannych. Tonących marynarzy uratowała amerykańska kanonierka „Toey Wan”. Również i ją Chińczycy ostrzelali, raniąc dwie osoby. Stany Zjednoczone były neutralne, a kapitan okrętu pytany, dlaczego to zrobił odpowiedział: „Krew jest gęstsza, niż woda”.[1] Porażka zmusiła flotę brytyjską do przerwania walki i powrotu do Szanghaju.


Źródło

  • Leksykon bitew świata, Wyd. Almapress, Warszawa 2004.

Przypisy

  1. R.G.Grant 1001 bitew s.604