Ibal-pi-El II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ibal-pi-El II
król Esznunny
Okres panowania 1 poł. XVIII w. p.n.e.
Dane biograficzne
Dzieci Silli-Sin
Mapa Babilonii w czasach Hammurabiego i Ibal-pi-Ela II

Ibal-pi-El II (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król Esznunny, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, twórca krótkotrwałej potęgi Esznunny, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari:

Nie ma króla, który by sam jeden był najsilniejszy. Dziesięciu lub piętnastu królów idzie za Hammurabim, panem Babilonu. Tyle samo idzie za Rim-Sinem, panem Larsy, tyle samo za Ibal-pi-Elem z Esznunny, tyle samo za Amut-pi-Elem z Qatny, a dwudziestu idzie za Jarim-Limem z Jamhadu[1]

Z powodzeniem zaatakował państwo Iszme-Dagana I, syna i spadkobiercy słynnego Szamszi-Adada I, przyłączając znaczne jego obszary do terytorium Esznunny. Odegrał też ważną rolę w usunięciu Jasmah-Adada, młodszego syna Szamszi-Adada I, z tronu Mari.

Przypisy

  1. Marek Stępień, Kodeks ..., s. 22

Bibliografia[edytuj]

  • Marek Stępień, Kodeks Hammurabiego, Wydawnictwo ALFA, Warszawa 2000, s. 32 i 152, ​ISBN 83-7179-192-5​.
  • hasło Ibal-pi-El II, [w:] Gwendolyn Leick, Who's Who in the Ancient Near East, London and New York 2002, s. 74.

Linki zewnętrzne[edytuj]


Poprzednik
Dadusza
Władca Esznunny
1 poł. XVIII w. p.n.e.
Następca
Silli-Sin