Interferometr Fabry’ego-Perota

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Interferometr Fabry’ego - Perota

Interferometr Fabry’ego-Perotainterferometr zbudowany z dwóch równoległych półprzepuszczalnych płaskich płytek, których powierzchnie wewnętrzne pokryte są warstwą o dużym współczynniku odbicia[1].

Fala świetlna wpadająca między płytki ulega wielokrotnemu odbiciu od zwierciadlanych powierzchni i interferuje ze swoimi odbiciami. Odbite fale różnią się amplitudą i przesunięciem fazowym, wzmocnieniu ulegają fale będące w rezonansie z wnęką[1].

Przyrząd został opracowany przez fizyków francuskich Charlesa Fabry’ego i Alfreda Pérota i nazwany ich nazwiskami.

Interferometr Fabry’ego-Pérota należy do grupy interferometrów wielowiązkowych. Filtr dichroiczny jest jedną z realizacji interferometru Fabry’ego-Pérota, a dokładniej jest to ściśle upakowana sekwencja kolejno ułożonych interferometrów Fabry’ego–Pérota.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b „Encyklopedia fizyki” praca zbiorowa PWN 1973 t. I s. 818.