Przejdź do zawartości

International Mobile Equipment Identity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Nr IMEI na wyświetlaczu telefonu komórkowego (17 cyfr, hybryda IMEI/IMEISV?; 2005)

International Mobile Equipment Identity (IMEI) – indywidualny numer identyfikacyjny telefonu komórkowego GSM lub UMTS[1]. Można wyświetlić go w każdym telefonie po wybraniu sekwencji *#06#.

Zastosowanie

[edytuj | edytuj kod]

Numer IMEI jest używany przez sieć GSM, aby zidentyfikować konkretne urządzenia, zatem może być używany do zablokowania skradzionych telefonów. Na przykład jeśli telefon został skradziony, właściciel może wziąć z Policji pisemne zaświadczenie o zgłoszeniu kradzieży telefonu (z podanym numerem IMEI, podpisem policjanta i pieczątką), udać się do swojego operatora sieci i zlecić zablokowanie telefonu. Taką sprawę można załatwić w Polsce tylko osobiście. Blokada IMEI sprawia, że telefon jest bezużyteczny, niezależnie od tego czy karta SIM zostanie zmieniona, chyba że numer IMEI zostanie zmodyfikowany w telefonie.

W przeciwieństwie do numerów ESN lub MEID w CDMA i innych systemach bezprzewodowych sieci, IMEI jest używany tylko do identyfikacji urządzeń i ma nietrwały lub częściowo trwały kontakt z abonentem. Natomiast abonent jest zidentyfikowany przez transmisję numeru IMSI, który znajduje się na karcie SIM, który może być (w teorii) przeniesiony do każdego mikrotelefonu. Jednak wiele funkcji sieciowych i zabezpieczeń działa dzięki rozpoznawaniu urządzenia używanego przez abonenta.

Składnia numeru IMEI do 2003

[edytuj | edytuj kod]

Składnia (15 cyfr)[2]: NNXXXX YY ZZZZZZ A

  • TAC (Type Approval Code) – 6 cyfr (NNXXXX) – kod homologacji[potrzebny przypis]
  • FAC (Final Assembly Code) – 2 cyfry (YY) – kod montażu[3]:
    • 01,02 – AEG
    • 06 – LG
    • 07,40 – Motorola
    • 10,20 – Nokia
    • 30 – Sony Ericsson
    • 40,41,44 – Siemens
    • 50 – Bosch
    • 51 – Sony, Siemens, Ericsson
    • 60 – Alcatel
    • 61 – Ericsson
    • 65 – AEG
    • 70 – Sagem
    • 75 – Dancall
    • 80 – Philips
    • 85 – Panasonic
    • 86 – Huawei
  • SNR (Serial Number) – 6 cyfr (ZZZZZZ) – numer seryjny
  • SD/CD (Spare/Check Digit – 1 cyfra (A) – 0 (SP) lub suma kontrolna (CD), obliczana za pomocą algorytmu Luhna[4][5].

Składnia numeru IMEI od 2003

[edytuj | edytuj kod]

Składnia (15 cyfr)[6]: NNXXXX YY ZZZZZZ A

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Specyfikacja 3GPP TS22.016 (421).
  2. IMEI 2011 ↓, s. 25-28.
  3. IMEI codes [online], www.tarasdom.com [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-21] (ang.).
  4. IMEI Number Structure [online], TÜV SÜD [dostęp 2025-07-12] (ang.).
  5. Algorytm Luhna - IMEI.info [online], www.imei.info [dostęp 2025-05-13].
  6. IMEI 2011 ↓, s. 5-7.
  7. IMEI 2011 ↓, APPENDIX A – REPORTING BODY IDENTIFIER LIST, s. 16-21.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]