International Mobile Equipment Identity

International Mobile Equipment Identity (IMEI) – indywidualny numer identyfikacyjny telefonu komórkowego GSM lub UMTS[1]. Można wyświetlić go w każdym telefonie po wybraniu sekwencji *#06#.
Zastosowanie
[edytuj | edytuj kod]Numer IMEI jest używany przez sieć GSM, aby zidentyfikować konkretne urządzenia, zatem może być używany do zablokowania skradzionych telefonów. Na przykład jeśli telefon został skradziony, właściciel może wziąć z Policji pisemne zaświadczenie o zgłoszeniu kradzieży telefonu (z podanym numerem IMEI, podpisem policjanta i pieczątką), udać się do swojego operatora sieci i zlecić zablokowanie telefonu. Taką sprawę można załatwić w Polsce tylko osobiście. Blokada IMEI sprawia, że telefon jest bezużyteczny, niezależnie od tego czy karta SIM zostanie zmieniona, chyba że numer IMEI zostanie zmodyfikowany w telefonie.
W przeciwieństwie do numerów ESN lub MEID w CDMA i innych systemach bezprzewodowych sieci, IMEI jest używany tylko do identyfikacji urządzeń i ma nietrwały lub częściowo trwały kontakt z abonentem. Natomiast abonent jest zidentyfikowany przez transmisję numeru IMSI, który znajduje się na karcie SIM, który może być (w teorii) przeniesiony do każdego mikrotelefonu. Jednak wiele funkcji sieciowych i zabezpieczeń działa dzięki rozpoznawaniu urządzenia używanego przez abonenta.
Składnia numeru IMEI do 2003
[edytuj | edytuj kod]Składnia (15 cyfr)[2]: NNXXXX YY ZZZZZZ A
- TAC (Type Approval Code) – 6 cyfr (NNXXXX) – kod homologacji[potrzebny przypis]
- NN – Reporting Body Identifier
- XXXX – „ME Type Identifier”
- FAC (Final Assembly Code) – 2 cyfry (YY) – kod montażu[3]:
- 01,02 – AEG
- 06 – LG
- 07,40 – Motorola
- 10,20 – Nokia
- 30 – Sony Ericsson
- 40,41,44 – Siemens
- 50 – Bosch
- 51 – Sony, Siemens, Ericsson
- 60 – Alcatel
- 61 – Ericsson
- 65 – AEG
- 70 – Sagem
- 75 – Dancall
- 80 – Philips
- 85 – Panasonic
- 86 – Huawei
- SNR (Serial Number) – 6 cyfr (ZZZZZZ) – numer seryjny
- SD/CD (Spare/Check Digit – 1 cyfra (A) – 0 (SP) lub suma kontrolna (CD), obliczana za pomocą algorytmu Luhna[4][5].
Składnia numeru IMEI od 2003
[edytuj | edytuj kod]Składnia (15 cyfr)[6]: NNXXXX YY ZZZZZZ A
- TAC (Type Allocation Code) – 8 cyfr (NNXXXX YY)
- NN – Reporting Body Identifier[7]
- XXXX YY – „ME Type Identifier”
- SNR – 6 cyfr (ZZZZZZ)
- CD – 1 cyfra (A)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Specyfikacja 3GPP TS22.016 (421).
- ↑ IMEI 2011 ↓, s. 25-28.
- ↑ IMEI codes [online], www.tarasdom.com [dostęp 2017-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-11-21] (ang.).
- ↑ IMEI Number Structure [online], TÜV SÜD [dostęp 2025-07-12] (ang.).
- ↑ Algorytm Luhna - IMEI.info [online], www.imei.info [dostęp 2025-05-13].
- ↑ IMEI 2011 ↓, s. 5-7.
- ↑ IMEI 2011 ↓, APPENDIX A – REPORTING BODY IDENTIFIER LIST, s. 16-21.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- IMEI Allocation and Approval Guidelines: Version 6.0: 27th July 2011. gsma.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-02-16)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Szczegółowe informacje o danym numerze IMEI – Gwarancja, Status Aktywacji i wiele innych
- Szczegółowe informacje o danym numerze IMEI – na stronach organizacji International Numbering Plans