Inwersja pericentryczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Inwersja pericentryczna (inwersja perycentryczna) − rodzaj inwersji chromosomowej obejmującej centromer. W procesie crossing-over chromosom ulega pęknięciu w dwóch miejscach, a powstały swobodny fragment z centromerem ulega przed ponownym wbudowaniem do chromosomu odwróceniu o 180°[1][2].

Efektem inwersji perycentrycznej może być przekształcenie chromosomu akrocentrycznego w metacentryczny[3].

Zapis ISCN dla przykładowej inwersji pericentrycznej chromosomu 2: 46,XX,inv(2)(p12q31)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Halina Krzanowska, Adam Łomnicki, Jan Rafiński, Henryk Szarski, Jacek M. Szymura: Zarys mechanizmów ewolucji. Warszawa: PWN, 2002, s. 44-45. ISBN 83-0113723-1.
  2. Hugh Fletcher, Ivor Hickey, Paul Winter: Genetyka – krótkie wykłady. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 276-277. ISBN 83-01-13213-2.
  3. Halina Krzanowska, Adam Łomnicki, Jan Rafiński, Henryk Szarski, Jacek M. Szymura: Zarys mechanizmów ewolucji. Warszawa: PWN, 2002, s. 123. ISBN 83-0113723-1.