Iszkur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iszkur
bóg burzy i pasterzy
Występowanie mitologia sumeryjska
Teren kultu starożytna Mezopotamia
Odpowiednik Adad (babiloński)
Rodzina
Ojciec Nanna lub An

Iszkur – pomniejsze bóstwo burzy i pasterzy w mitologii sumeryjskiej. Za sprawą deszczy, które zsyłał, zieleniały łąki. W odróżnieniu od sumeryjskiego Ninurty, również boga burz, Iszkur patronował pasterzom, podczas gdy deszcz, zsyłany przez Ninurtę, powodował nawadnianie pól uprawnych. Mity, w których występował Iszkur, odzwierciedlają niepokój, jaki mieli mieszkańcy Sumeru, gdy pora deszczowa ustawała zbyt wcześnie (np. mit o uwięzieniu Iszkura w górach).

We wczesnym etapie religii sumeryjskiej Iszkur występował pod postacią byka lub lwa, których głos przypominał grzmot burzy. Po antropomorfizacji go w późniejszym okresie rozwoju religii Iszkur przedstawiany był jako wojownik w unoszącym się do nieba rydwanie, którego stukot również przypominał odgłosy burzy, a rozpryskiwane spod kół kamienie symbolizowały krople deszczu. Przed nim podążał jego doradca – piorun. Płaszcz Iszkura okrywał wówczas ziemię, a jego donośny głos niepokoił bogów i ludzi.

Według dwóch znanych wersji Iszkur był synem Nanny lub Ana. W pierwszym przypadku jego rodzeństwem byli Utu i Inanna, w drugim – Enki. Logiczne, by był spokrewniony z Enki, jednak nie da się ustalić, która wersja jest wcześniejsze i jaki czynnik spowodował powstanie wersji alternatywnej.

W mitologii semickiej Iszkur był utożsamiany z Adadem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Якобсен Т., Сокровища тьмы. История месопотамской религии, Москва 1995, s. 87–88. ​ISBN 5-02-016601-4​.