Itzpapalotl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Itzpapalotl - Obsydianowy Motyl (ilustracja z Kodeksu Borgia, XV wiek)

Itzpapalotl (nah. '"obsydianowy motyl", "motyl o kształcie obsydianowego noża") – bogini ognia i gwiazd (wierzono iż jest panią dusz umarłych zamienionych w gwiazdy, w szczególności kobiet zmarłych podczas porodu), a także bóstwo ziemi, rolnictwa i śmierci w mitologii Azteków. Według legendy Itzpapalotl urodziła nóż z obsydianu (w kulturze Azteków będący symbolem witalności i duszy), z którego powstali ziemscy półbogowie.

Itzpapalotl przedstawiana była w sztuce Azteków jako motyl lub trzymająca obsydianowy nóż kobieta z pazurami jaguara i biodrową przepaską. Jej męskim odpowiednikiem był IItztlacoliuhqui.

Według wierzeń władała także mitycznym rajem Tamoanchan, często pojawiała się wśród ludzi w postaci motyla Rothschildia Orizaba z gatunku Saturnidae lub niekiedy jelenia. Patronka 16 dnia miesiąca (Cozcacuauhtli) według kalendarza Azteków.

U Indian Cziczimeków, założycieli miasta Texcoco, Itzpapalotl była otaczana kultem jako Matka Ziemia, symbol cyklicznych zmian w przyrodzie i potencjału życia. Przedstawiana jako smok ze skrzydłami motyla symbolizowała ludzki strach przed śmiercią, będąc jednocześnie uosobieniem twórczych sił natury i budzącym nadzieję symbolem pośmiertnego odrodzenia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]