Józef Paściak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Józef Paściak OP (ur. 9 stycznia 1914 w Białce, zm. 30 stycznia 2000 w Krakowie) – polski dominikanin, biblista, profesor "Angelicum".

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1931 wstąpił do zakonu dominikanów, przyjmując imię Benedykt, śluby wieczyste złożył 19 sierpnia 1935. W latach 1934-1936 studiował filozofię i teologię w dominikańskim Studium Prowincjalnym we Lwowie, w 1936 wyjechał na studia na "Angelicum". 10 lipca 1938 przyjął w Rzymie święcenia kapłańskie, w 1939 obronił pracę licencjacką, w 1942 pracę doktorską z teologii moralnej De oboedientia religiosa secundum D. Thomam et thomistas napisaną pod kierunkiem Petrusa Lumbrerasa OP. Następnie podjął studia biblijne, m.in. w latach 1946-1948 we Francuskiej Szkole Biblijnej i Archeologicznej w Jerozolimie, których jednak nie zakończył pracą doktorską.

Od 1948 był profesorem nadzwyczajnym, od 1952 profesorem zwyczajnym na Wydziale Teologicznym "Angelicum" , w 1958 otrzymał najwyższy naukowy tytuł w zakonie - magistra świętej teologii. W 1959 powrócił do Polski, został wykładowcą dominikańskiego Kolegium Filozoficzno-Teologicznego, gdzie do 1992 wykładał egzegezę Pisma Świętego, w latach 1963-1969 był regensem, w latach 197-1973 wiceregensem Kolegium. Współpracował przy wydaniu "Liturgicznego Kalendarza Prowincji" (1987) i przekładzie dominikańskich dodatków do Mszału i Brewiarza. Był też subprzeorem klasztoru krakowskiego, cenzorem kurialnym i dyrektorem Męskiej Fraterni III Zakonu.

Dla Biblii Tysiąclecia przetłumaczył Księgę Izajasza

Został pochowany w grobowcu zakonnym na Cmentarzu Rakowickim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • O. Cyprian Jan Wichrowicz Słownik polskich pisarzy dominikańskich, wyd. Kraków 2012
  • Słownik polskich teologów katolickich 1994-2003. Tom 9 az, wyd. Warszawa 2006 (biogram autorstwa o. C. J. Wichrowicza)