Język kawi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pismo jawajskie

Kawi (z sanskrytu: kavi, "poeta") - dawny klasyczny język jawajski, używany od VIII do XIII w.[1] na indonezyjskich wyspach Jawa, Bali i Lombok. Język bogatej literatury, z silnymi wpływami słownictwa sanskryckiego i starożytnej kultury indyjskiej. Język kawi wytworzył w X w. własne pismo, wywodzące się z pisma Pallawa, jednego z południowo-indyjskich alfabetów. Jako materiału do pisania używano liści palmowych. Na podstawie pisma kawi w XVII w. powstał alfabet jawajski oraz jego odmiana, alfabet balijski.

Obecnie język kawi jest prawie martwy (wyszedł z codziennego użycia), lecz jest w pewnym stopniu nadal używany na Bali i Lombok jako język literacki. Formę mówioną stosuje się nadal w różnych formach tradycyjnych przedstawień teatralnych, jak wayang golek, wayang wong i wayang kulit oraz podczas obrzędów weselnych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ancient Scripts: Kawi, www.ancientscripts.com [dostęp 2017-11-24].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]