Język obcy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Nauka języka obcego

Język obcy - język nie używany w danym kraju lub na danym terenie, nabyty najczęściej w procesie świadomego uczenia się. Nauka języka obcego stanowi ważny element programu nauczania w systemach oświatowych większości krajów świata. W niektórych krajach (np. Japonia) obowiązkowym językiem obcym jest język angielski, w innych panuje pod tym względem większa dowolność. W Europie w 13 krajach angielski jest przedmiotem obowiązkowym, uczy się go 90% uczniów[1].

Nauka języka obcego w polskim systemie szkolnictwa[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z rozporządzeniem MEN obowiązkowym przedmiotem jest "język obcy nowożytny". W III klasie gimnazjum przewidziany jest egzamin sprawdzający umiejętności w ramach tego przedmiotu[2].

Znajomość języków obcych i ich wykorzystywanie na co dzień nie tylko ułatwia komunikowanie się, ale ma także znaczący wpływ na polepszenie wynagrodzenia.[3]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]