Jagodna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy góry w Sudetach Środkowych. Zobacz też: inne znaczenia tej nazwy.
Jagodna
Ilustracja
Widok na masyw Jagodnej od strony wschodniej.
Państwo  Polska
Pasmo Sudety
Góry Bystrzyckie
Wysokość 985 m n.p.m.
Wybitność 247[1] m
Położenie na mapie Sudetów
Mapa lokalizacyjna Sudetów
Jagodna
Jagodna
Ziemia50°15′08,86″N 16°33′51,90″E/50,252461 16,564417
Szczyt Jagodnej - droga, którą prowadzi szlak turystyczny

Jagodna (niem. Heidel-Berg[2] lub Heidelberg[3], 985 m n.p.m.) – góra w Sudetach Środkowych, w Górach Bystrzyckich.

Góra zaliczana jest do Korony Gór Polski. Góra posiada dwa szczyty. Północny (mylnie oznaczany czasem jako Sasanka, która jest niższa i znajduje się ok. 400m w kierunku północno-północno-wschodnim) o wysokości 985 m n.p.m. i południowy o wysokości 977,2 m n.p.m.[4][3] Położenie góry Jagodna i tego, że składa się z dwóch szczytów, można sprawdzić w archiwum map[2] pod niemiecką nazwą Heidel-Berg, której na mocy Rozporządzenia Ministra Administracji Publicznej z dnia 28 maja 1949 r. o przywróceniu i ustaleniu nazw miejscowości, nadano nazwę Jagodna[5].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone jest w środkowo-wschodniej części Gór Bystrzyckich około 5 km na zachód od miejscowości Długopole Zdrój[3].

Jagodna jest najwyższą górą w Górach Bystrzyckich[3]. Wzniesienie o mało podkreślonym wierzchołku, wznoszącym się zaledwie kilka metrów ponad wierzchowinę i bardzo stromo opadającym wschodnim zboczu, w stronę kotlinowatego obniżenia, w którym położone są Wyszki, Ponikwa i Poręba[3]. Zbocze zachodnie, ponacinane dolinami dopływów Dzikiej Orlicy, stromo opada w kierunku Doliny Dzikiej Orlicy[3]. Wzniesienie wznosi się w środku wysokiego rozciągniętego południkowo masywu w kształcie niewielkiego grzbietu, który tworzy z dwoma sąsiednimi wzniesieniami[3]. Grzbiet z trzema mało widocznymi wzniesieniami, położony jest między Przełęczą Spaloną na północy a Przełęczą nad Porębą na południu[3].

Góra zbudowana jest z odpornych na wietrzenie granitognejsów należących do metamorfiku Gór Bystrzyckich i Orlickich oraz z górnokredowych piaskowców[3].

Porośnięta dolnoreglowym lasem świerkowym z domieszką brzozy, buka i modrzewia[3]. W latach pięćdziesiątych XX wieku wichury powaliły część drzew odsłaniając na szczycie polankę stanowiącą punkt widokowy na Kotlinę Kłodzką, Masyw Śnieżnika, Góry Orlickie i Rów Górnej Nysy[3].

Wschodnim zboczem na wysokości około 700 m n.p.m. przebiega Autostrada Sudecka[3].

Wieża widokowa[edytuj | edytuj kod]

Na początku XX wieku miejscowy oddział Kłodzkiego Towarzystwa Górskiego zbudował na szczycie Jagodnej 17-metrową wieżę widokową[3]. Przed 1939 r. na miejscu widokowej ustawiono wieżę triangulacyjną[3], resztki wieży stoją do dnia dzisiejszego.

Szlaki turystyczne[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt prowadzi szlak turystyczny niebieski niebieski szlak turystyczny, prowadzący z Przełęczy Spalonej do Międzylesia[6].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Waldemar Brygier: Przewodnik turystyczny. Sudety Wschodnie. Warszawa: "Expres Map", 2007. ISBN 978-83-60120-86-6.
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów. Pod redakcją Marka Staffy. T. 14. Góry Bystrzyckie, Góry Orlickie. Warszawa-Kraków: PTTK "Kraj", 1992. ISBN 83-7005-095-6.
  • Marek Gałowski: Przewodnik turystyczny: Góry Bystrzyckie i Orlickie. Kłodzko: 2007. ISBN 978-83-60549-04-9.
  • Stanisław Namysł: Góry Bystrzyckie i Orlickie, mapa turystyczna, skala 1:40 000. Wrocław: Wydawnictwo "PLAN", 2004.ISBN 8388049705