Jan Flinik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Flinik
Pozycja napastnik
Klub Polska Stella Gniezno
Polska Sparta Gniezno
Polska OWKS Wrocław
Narodowość  Polska
Urodzony 9 października 1932 w Gnieźnie
Zmarł 27 kwietnia 2017 w Gnieźnie
Tablica poświęcona Gnieźnieńskim olimpijczykom,wśród nich Jan Flinik.

Jan Flinik (ur. 9 października 1932 w Gnieźnie, zm. 27 kwietnia 2017 tamże[1]) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk, wielokrotny mistrz Polski.

Najmłodszy syn Władysława i Agnieszki z Borowskich, uprawiał hokej na trawie wzorem starszych braci - Alfonsa i Henryka. W 1951 ukończył Średnią Szkołę Zawodową w Gnieźnie, uzyskując zawód ślusarza. W czasie kariery sportowej bronił barw gnieźnieńskiego klubu Stella (który zmieniał nazwę na Spójnia i Sparta); był 12 razy mistrzem Polski - 11-krotnie z zespołem z Gniezna, raz w czasie odbywania służby wojskowej jako zawodnik OWKS Wrocław (1954).

W latach 1949–1960 wystąpił w 40 meczach reprezentacji narodowej; strzelił 24 bramki i był najskuteczniejszym z trójki braci-reprezentantów. Zaliczył dwa starty olimpijskie - w Helsinkach (1952, 6. miejsce) i Rzymie (1960, 12. miejsce). Otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu oraz srebrny i brązowy Medal „Za Wybitne Osiągnięcia Sportowe”. Żonaty (żona Barbara z domu Krzyżaniak), miał dwie córki (Wiesławę i Beatę).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zmarł były hokeista na trawie Jan Flinik, dwukrotny uczestnik igrzysk (pol.). eurosport.onet.pl. [dostęp 2017-04-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]