Jan Szancenbach (lekarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Szancenbach (ur. 28 sierpnia 1884 w Warszawie, zm. 1940 w Charkowie) – lekarz, oficer wojska polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej[1][2].

Jan Szancenbach urodził się w Warszawie, w rodzinie Wacława Szancenbacha, który był działaczem społecznym i niepodległościowym. Ukończył Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego i specjalizował się w ginekologii. Pracował w szpitalu im. Gabriela Narutowicza w Krakowie, którego był pierwszym dyrektorem[3]. Ożenił się z Marią Skłodowską[2][4], malarką, bratanicą Marii Skłodowskiej-Curie. Miał z nią jednego syna — Jana Szancenbacha, malarza, rektora krakowskiej ASP[3]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej oraz w II wojnie światowej. Trafił do niewoli i był przetrzymywany w obozie w Starobielsku[1]. Został zamordowany w 1940 roku w Charkowie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Szancenbach, IPN [dostęp 2021-07-31] (pol.).
  2. a b Polski Słownik Biograficzny, t. 46 str. 593
  3. a b Jan Szancenbach, Art Decorum [dostęp 2021-07-31] (pol.).
  4. Maria Skłodowska, Nie umiała być sławną, Biblioteka Główna AGH, Kraków 1967 (pol.).