Charków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charków
Харків
Ilustracja
Plac Wolności
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Obwód  charkowski
Burmistrz Hennadij Kernes
Powierzchnia 350,02[1] km²
Populacja (2013)
• liczba ludności
• gęstość

1 451 028[2]
4146 os./km²
Nr kierunkowy +38 057
Kod pocztowy 61000–61499
Tablice rejestracyjne AX
Położenie na mapie obwodu charkowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu charkowskiego
Charków
Charków
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa lokalizacyjna Ukrainy
Charków
Charków
Ziemia49°55′N 36°19′E/49,916667 36,316667
Strona internetowa
Portal Portal Ukraina

Charków (ukr. Харків, Charkiw; ros. Харьков Chaŕkow) – miasto w północno-wschodniej części Ukrainy, położone na południowym krańcu Wyżyny Środkoworosyjskiej. Jest drugim co do wielkości miastem Ukrainy.

Dane ogólne[edytuj]

  • Powierzchnia: 306 km²
  • Liczba mieszkańców: 1,420 mln mieszkańców (2004)
  • Aglomeracja: 1,626 mln mieszkańców (2004).

Jeden z największych ośrodków przemysłowych i kulturalno-naukowych Ukrainy. Przemysł maszynowy, zbrojeniowy, metalowy, chemiczny, środków transportu (m.in. lotniczy), materiałów budowlanych, lekki i spożywczy. Był trzecim ośrodkiem naukowym i przemysłowym ZSRR po Moskwie i Leningradzie. Międzynarodowe Targi Przemysłu Obronnego. Obecnie 40 szkół wyższych[3]; muzea. Miasto leży nad trzema niewielkimi rzekami: Charkiw (dopływ rzeki Łopań), Łopań (dopływ rzeki Uda) i Uda (dopływ Dońca).

Dominującym językiem jest rosyjski, zgodnie z uchwałą rady miejskiej – regionalny.

Historia[edytuj]

Demografia[edytuj]

Historyczny udział różnych grup narodowo-etnicznych w populacji miasta na podstawie danych ze spisów powszechnych Imperium Rosyjskiego i Związku Radzieckiego:

  1. Rosjanie: 109 914 (63,17%)
  2. Ukraińcy: 45 092 (25,92%)
  3. Żydzi: 9848 (5,66%)
  4. Polacy: 3969 (2,28%)
  5. Niemcy: 2353 (1,35%)
  6. Tatarzy: 760 (0,44%)
  7. Białorusini: 612 (0,35%)
  8. Ormianie: 468 (0,27%)
  1. Ukraińcy: 160 138 (38,55%)
  2. Rosjanie: 154 448 (37,18%)
  3. Żydzi: 81 130 (19,53%)
  4. Polacy: 5540 (1,33%)
  5. Ormianie: 2994 (0,72%)
  6. Niemcy: 2202 (0,53%)
  7. Łotysze: 1772 (0,43%)
  8. Tatarzy: 1633 (0,39%)
  9. Białorusini: 1484 (0,36%)
  10. Litwini: 657 (0,16%)
  1. Ukraińcy: 403 606 (48,46%)
  2. Rosjanie: 274 173 (32,92%)
  3. Żydzi: 130 250 (15,64%)
  4. Polacy: 4613 (0,55%)
  5. Białorusini: 4193 (0,50%)
  6. Ormianie: 4056 (0,49%)
  7. Tatarzy: 2824 (0,34%)
  8. Niemcy: 2116 (0,25%)

Zabytki[edytuj]

Gospodarka[edytuj]

Za czasów radzieckich Charków był centrum produkcji przemysłowej Ukrainy i trzecim co do wielkości ośrodkiem przemysłu i handlu w ZSRR. Po rozpadzie kraju, jego zorientowany na sektor obronny przemysł stracił na znaczeniu. W początkowych latach wieku XXI przemysł zaczął się odradzać i adaptować do warunków rynkowych. W tej chwili w mieście znajduje się ponad 380 przedsiębiorstw przemysłowych, zatrudniających około 150,000 osób. Główne sektory to budowa maszyn, technologie elektryczne, produkcja narzędzi oraz instalacji przemysłowych.

Przedsiębiorstwa takie jak Turboatom i Elektrotiażmasz zajmują 17% światowego rynku ciężkich instalacji energetycznych (np. turbin). Znajdujące się w mieście zakłady lotnicze, produkujące samoloty konstrukcji Antonowa, są największym tego typu przedsiębiorstwem na Ukrainie. Firma XADO jest rosyjskim i ukraińskim liderem chemii samochodowej. Fabryka Małyszewa produkuje pojazdy opancerzone i kombajny rolnicze. Miasto było gospodarzem piłkarskich Mistrzostw Europy Euro 2012.

Transport[edytuj]

Węzeł kolejowy, stacja Charków Pasażerski, i drogowy. Miasto posiada metro, tramwaje, trolejbusy i międzynarodowy port lotniczy[9].

Polacy w Charkowie[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Plac Swobody mieszczący się w sercu miasta został wirtualnie zrekonstruowany w grze komputerowej World of Tanks na mapie o nazwie „Charków”, jest to wizja miasta z okresu walk pancernych podczas II wojny światowej.

Przypisy

  1. Werchowna Rada zatwerdyła nowi meżi Charkowa (ukr.). Unian, 2012-09-06. [dostęp 2014-01-05].
  2. Тимошенко Г.М. (red.): Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року». Київ: Державна служба статистики України, 2013, s. 96.
  3. Весь Харьков – ВУЗы Харькова (институты, университеты, академии, колледжи, техникумы) – Список ВУЗов Харькова.
  4. Charków – ukraińskie miasto nauki, kultury i przemysłu – historia i współczesność.
  5. Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей, demoscope.ru [dostęp 2017-11-17].
  6. Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей, demoscope.ru [dostęp 2017-11-17].
  7. Демоскоп Weekly - Приложение. Справочник статистических показателей, demoscope.ru [dostęp 2017-11-17].
  8. http://www.charkowkg.polemb.net/gallery/galeria_foto/big/piatichatki/pol_booklet.pdf.
  9. Transport miejski.
  10. http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/544.
  11. Specjalna mapa Charkowa z "polskimi wątkami" na Euro - fakty.interia.pl
  12. http://www.tvn24.pl/wiadomosci-ze-swiata,2/tablica-ku-pamieci-polskich-oficerow-na-gmachu-nkwd,75474.html.

Galeria[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]