Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Plan jaskini | |
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Położenie | |
Właściciel | |
Długość |
112 m |
Głębokość |
22,20 m |
Deniwelacja |
26 m |
Wysokość otworów |
1424 m n.p.m. |
Wysokość otworów nad dnem doliny |
120 m |
Ekspozycja otworów |
ku WSW |
Data odkrycia |
znana od dawna |
Kod |
(nr inwentarzowy PIG) T.D-12.19 |
Położenie na mapie Tatr ![]() | |
Położenie na mapie Karpat ![]() | |
![]() |
Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia – jaskinia w zboczu Małego Giewontu w Dolinie Małej Łąki w Tatrach Zachodnich[1]. Wejście do niej znajduje się w Żlebie Śpiących Rycerzy na wysokości około 1424 metrów n.p.m., w pobliżu Dziury nad Jaskinią Śpiących Rycerzy II, powyżej wejścia do Jaskini Śpiących Rycerzy[2]. Długość jaskini wynosi 112 metrów, a jej deniwelacja 26 metrów[3][4].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Ma%C5%82y_Giewont_a2.jpg/220px-Ma%C5%82y_Giewont_a2.jpg)
Opis jaskini
[edytuj | edytuj kod]Główną częścią jaskini jest wielka sala (15 × 18 × 10 m) pokryta blokami skalnymi. Z otworu wejściowego (w bok odchodzi ciasny 7-metrowy korytarzyk) idzie się do niej najpierw w dół 15-metrowym korytarzem, dalej studzienką i odchodzącym z jej dna 7-metrowym korytarzem. W sali:
- w północno-zachodniej ścianie zaczyna się obszerny 45-metrowy korytarz kończący się zawaliskiem.
- w północno-wschodniej ścianie zaczyna się korytarzyk, z którego do góry idą ciasne kominki, rozdzielone filarami skalnymi. Prowadzą one do okna znajdującego się w sali[5].
Przyroda
[edytuj | edytuj kod]W jaskini można spotkać mleko wapienne, drobne nacieki grzybkowe oraz nieliczne stalaktyty.
Ściany są mokre. W początkowym korytarzu przez większą część roku leży śnieg. Rosną w nim paprocie, mchy, glony i porosty.
Jaskinię zamieszkują nietoperze[5].
Historia odkryć
[edytuj | edytuj kod]Jaskinia była prawdopodobnie znana od dawna. Jej opis i plan sporządziła w dniach 23 i 27 lipca 1980 roku I. Luty przy współpracy B. Osieckiego i W. Skierniewskiego[3][5].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tatry polskie. Mapa topograficzna 1:10 000. Zarząd Topograficzny Sztabu Generalnego WP, Wydawnictwo Czasopisma Wojskowe, 1984
- ↑ Władysław Cywiński: Tom 1. Giewont. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1994, seria: Tatry. Przewodnik szczegółowy. ISBN 83-7104-002-3.
- ↑ a b Jaskinia Śpiących Rycerzy Wyżnia, Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA – opis jaskini, plan, www.sktj.pl [online], www.sktj.pl [dostęp 2016-01-13] .
- ↑ Jaskinie Tatr [online], 27 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-27] .
- ↑ a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy [online], jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-03-15] .