Jean Bart (1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Jean Bart (1949))
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jean Bart
Ilustracja
Historia
Stocznia A.C. Loire
Położenie stępki 12 grudnia 1936
Wodowanie 6 marca 1940
 Francja
Wejście do służby 1949
Wycofanie ze służby 1961
Los okrętu złomowany 1969
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 48 900 t
Długość 248 m
Szerokość 35 m
Zanurzenie 9,6 m
Napęd
4 turbiny parowe Parsons mocy 150 000KM napędzające 4 śruby
Prędkość 32 węzły
Zasięg 14 000 km przy prędkości 20 węzłów
Uzbrojenie
(dane po powrocie do Francji)

8x 380 mm
1x armata 127 mm
9x 152 mm
24x 100 mm
28x 57 mm
8x 40 mm
20x 20 mm

Załoga 1200

Jean Bartfrancuski pancernik typu Richelieu z okresu II wojny światowej nazwany imieniem siedemnastowiecznego admirała Jeana Barta.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Francuski pancernik Jean Bart był drugim pancernikiem typu Richelieu. Został zbudowany w stoczni A.C. Loire w St. Nazaire. Stępkę pod jego budowę położono 12 grudnia 1936, a wodowanie nastąpiło 6 marca 1940. Pancerniki typu Richelieu były projektowane z myślą o przeciwstawieniu się włoskiej flocie, a w szczególności jednostkom typu Vitorio Veneto.

W czerwcu 1940 bez jednej wieży artylerii głównej i wyposażony w 75%, aby uniknąć zajęcia przez wojska niemieckie, udał się do portu w Casablance. 8 listopada 1942 podczas lądowania aliantów w Maroku został ostrzelany przez amerykański pancernik USS „Massachusetts” i zbombardowany przez samoloty pokładowe z lotniskowca USS „Ranger”. Po otrzymaniu 8 trafień pociskami kaliber 406 mm został osadzony na mieliźnie w Casablance, gdzie pozostał do końca wojny. 10 listopada „Jean Bart” ostrzelał amerykański ciężki krążownik USS „Augusta”, w odwecie kolejny raz został zaatakowany przez lotnictwo pokładowe. Po otrzymaniu dwóch trafień bombami 500 kg został definitywnie wyłączony z walki.

W 1945 wrócił do Francji. Został ukończony i wcielony do służby w 1949. W 1956 wziął udział w działaniach na Morzu Śródziemnym związanych z kryzysem sueskim. W 1969 został złomowany w japońskiej stoczni.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Kaczyński, Ostatnie francuskie pancerniki, „Technika Wojskowa” 3/1991, ISSN 0867-5635.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]