Jednolita płatność obszarowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jednolita płatność obszarowa (JPO) – podstawowy komponent uproszczonego systemu wsparcia bezpośredniego dla rolników w Unii Europejskiej przysługujący do powierzchni działek rolnych wchodzących w skład gospodarstwa, w którym prowadzi się działalność rolniczą[1].

Przysługuje rolnikowi, który jest posiadaczem gruntów rolnych, wchodzących w skład gospodarstwa rolnego o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha. Grunty te muszą być utrzymywane w dobrej kulturze rolnej oraz zgodnie z wymogami ochrony środowiska. Związana jest ona z dopłatami bezpośrednimi przyznawanymi Polsce przez Unię Europejską.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adrian Sadłowski, Jednolita płatność obszarowa - zakres decyzyjności państw członkowskich Unii Europejskiej i sposób wdrażania w Polsce, w: Zagadnienia Doradztwa Rolniczego, nr 1(91)/2018, s.5, ISSN 1232-3578