Jednostka osadnicza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jednostka osadnicza – wyodrębnione pod względem morfologicznym skupienie budynków mieszkalnych i obiektów tworzących środowisko życia ludności, np. miasto, wieś, miejscowość[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Anna Runge, Jerzy Runge: Słownik pojęć z geografii społeczno-ekonomicznej. Videograf Edukacja, 2008, s. 143–144. ISBN 978-83-60763-48-3.