Jeu de paume

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zmodernizowane boisko do gry w real tennis w Fontainebleau (wrzesień 1991).

Jeu de paume ( fr. gra ręką) – stara francuska gra sportowa polegająca na odbijaniu piłki przez siatkę początkowo gołą dłonią a z późniejszym czasie za pomocą rakietki.[1]

Jeu de paume w XVII w.

Znane są dwie wersje tej gry: długa (longue paume) i krótka (courte paume). Na igrzyskach olimpijskich rozgrywano zawody tylko w wersji krótkiej. W grze w tej wersji uczestniczyli dwaj zawodnicy rozdzieleni siatką o wysokości 0,915 m, a zawody odbywały się w hali o wymiarach 28,5 x 9,5 m. Piłka odbita od ścian hali pozostawała nadal w grze.

Z czasem zaczęto posługiwać się angielską nazwą "real tennis" (UK), „royal tennis” (Australia) i „court tennis” (USA).

Obecnie w real tennis można zagrać w około 50 lokalizacjach na całym świecie.

Kort do gry w real tennis Hampton Court pod Londynem

Zbudowany w 1625 r. dla króla Charlesa I kort do gry w real tenisa Hampton Court przetrwał do naszych czasów i do dziś jest używany. [1]

Jeu de paume na igrzyskach olimpijskich[edytuj kod]

Dyscyplina ta znalazła się w programie olimpijskim tylko jeden raz, w 1908 roku, a startowali wtedy wyłącznie mężczyźni. Zwyciężył Jay Gould II z USA[2].

Rakietki do Jeu de paume.

Przypisy

  1. a b Od starożytności do Nadala, [w:] Historia tenisa ziemnego [dostęp 2017-01-24].
  2. Zbigniew Porada Starożytne i nowożytne Igrzyska Olimpijskie, Krajowa Agencja Wydawnicza, Kraków 1980

Zobacz też[edytuj kod]