Josef Ochs

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Josef Ochs (ur. 31 marca 1905 r. w Schmitten, zm. 12 listopada 1987 r.) – niemiecki oficer policji i SS-Obersturmführer. Brał udział w deportacjach Sinti i Romów. Był obecny w bunkrze Hitlera w ostatnich dniach jego życia i opuścił go 1 maja 1945 roku. Po wojnie pracował w Federalnej Policji Kryminalnej Niemiec jako szef grupy wsparcia w okresie od 1951 do 1965 roku.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Josef Ochs urodził się w Schmitten 31 marca 1905 roku. Po ukończeniu szkoły średniej w 1925 roku studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie we Frankfurcie, Uniwersytecie Monachijskim i Uniwersytecie Erlangen-Nuremberg. W 1933 roku uzyskał stopień doktora i rozpoczął pracę w fabryce swego ojca, gdzie pracował do września 1936 roku.

Kariera w policji i w NSDAP[edytuj | edytuj kod]

Na początku października 1936 roku rozpoczął pracę w siłach policyjnych. Z kolei w lipcu 1938 roku zdał z wynikiem dobrym egzamin na komisarza. Do NSDAP wstąpił w 1937 roku otrzymując numer członkowski 5927971. W lutym 1938 roku Ochs wstąpił do SS otrzymując numer członkowski 290982. We wrześniu 1938 wziął ślub z córką farmaceuty, która była młodsza od niego o 13 lat. Para miała dwójkę dzieci. Na koniec tego samego roku Ochs został przeniesiony do Düsseldorfu.

15 lutego 1939 roku został mianowany na stanowisko detektywa w Kripo. Później, w okresie od końca 1939 r. do lipca 1941 r. pracował jako oficer odpowiedzialny za deportacje do obozów koncentracyjnych. Brał udział w deportacjach Sinti i Romów

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie do czerwca 1945 roku przebywał w centrum zatrzymań w Neuengamme. Następnie pracował w Federalnej Policji Kryminalnej Niemiec jako szef grupy wsparcia od 1951 do 1965 roku. Zmarł w 12 listopada 1987 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ernst Klee: Das Personenlexikon zum Dritten Reich. Wer war was vor und nach 1945. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfurt am Main 2003, S. 442.
  • Andrej Stephan: „Der Begriff Sonderbehandlung … war mir damals unbekannt“. Dr. Josef Ochs (1905–1987), ein „Zigeunerexperte“ mit Erinnerungslücken. W: Imanuel Baumann/Herbert Reinke/Andrej Stephan/Patrick Wagner: Schatten der Vergangenheit. Das BKA und seine Gründungsgeneration in der frühen Bundesrepublik. Hrsg. vom Bundeskriminalamt, Kriminalistisches Institut. Luchterhand, Köln 2011, ISBN 978-3-472-08067-1 (Polizei + Forschung, Sonderband), S. 313–322
  • Dieter Schenk: Auf dem rechten Auge blind. Die braunen Wurzeln des BKA. Kiepenheuer & Witsch, Köln 2001, ISBN 3-462-03034-5.
  • Bundeskriminalamt (Hg.): Der Nationalsozialismus und die Geschichte des BKA : Spurensuche in eigener Sache ; Ergebnisse, Diskussionen, Reaktionen ; Dokumentation des Kolloquiums zum Forschungsbericht zur BKA-Historie vom 6. April 2011. Köln : Luchterhand 2011 ISBN 978-3-472-08068-8. Darin: Zwei Briefe von W.W. Ochs, S. 163ff; S. 175ff