Przejdź do zawartości

Kłonica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Kłonica – część pojazdu – pierwotnie wozu konnego, obecnie pojazdów przewożących ładunki – w postaci pionowych lub nieco odchylonych od pionu drążków, belek, listew, profili metalowych itp.

W wozie były cztery kłonice. Utrzymywały one we właściwym położeniu drabiny, półkoszki lub gnojówki. Miały one formę drążków o przekroju kwadratowym lub prostokątnym. Wykonane były z drewna dębowego, brzozowego lub grabowego.

Współczena kłonica to rodzaj zabezpieczenia ładunku w postaci pionowych listew lub profili. Stosowany w towarowych wagonach kolejowych (platforma kłonicowa) i samochodach ciężarowych (platforma, przyczepa kłonicowa). Służy do zabezpieczania długich ładunków w rodzaju rur, profili metalowych, pni drzew itp. przewożonych na stosach. Zaletą jest mała masa kłonic, łatwość ich montażu i demontażu oraz łatwy dostęp do przewożonego towaru.