Leon Kłonica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leon Kłonica
Data i miejsce urodzenia 10 listopada 1929
Kraszków
Minister rolnictwa
Okres od 17 grudnia 1977
do 12 lutego 1981
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Kazimierz Barcikowski
Następca Jerzy Wojtecki
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Leon Kłonica (ur. 10 listopada 1929 w Kraszkowie k. Ostrowca) – polityk epoki PRL, w latach 1977–1981 minister rolnictwa, poseł na Sejm PRL VII kadencji, inżynier.

Urodzony w rodzinie chłopskiej, syn Jana i Julianny. Od 1945 był członkiem Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici, z którym w 1948 przystąpił do Związku Młodzieży Polskiej. W 1953 zdobył wykształcenie wyższe w Wyższej Szkole Rolniczej w Olsztynie, uzyskując tytuł inżyniera rolnictwa. Początkowo należał do Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego, jednak od 1955 działał w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Pracował jako agronom w Pieckach koło Mrągowa (od 1953 do 1956), następnie w administracji terenowej (w prezydiach rad narodowych). Od 1960 był związany z aparatem partyjnym PZPR. Początkowo jako członek, a od 1962 sekretarz Komitetu Powiatowego. Od marca 1971 do lutego 1975 był sekretarzem rolnym Komitetu Wojewódzkiego w Olsztynie, od lutego do maja 1975 II sekretarzem KW, a od maja 1975 do grudnia 1977 I sekretarzem KW. Od czerwca 1975 do stycznia 1978 pełnił funkcję przewodniczącego Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie. Od grudnia 1975 do lipca 1981 był członkiem Komitetu Centralnego PZPR.

W latach 1976–1980 był posłem na Sejm PRL VII kadencji. W latach 1977–1980 był przewodniczącym Rady Głównej Centralnego Związku Kółek Rolniczych. W okresie od 17 grudnia 1977 do 12 lutego 1981 był ministrem rolnictwa w rządach: Piotra Jaroszewicza, Edwarda Babiucha i Józefa Pińkowskiego.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia[edytuj]