Kajetan Amirowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kajetan Amirowicz
generał brygady generał brygady
Data i miejsce urodzenia 24 października 1862
Tyśmienica
Data i miejsce śmierci 11 lutego 1934
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 18841921
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Kajetan Amirowicz (ur. 24 kwietnia 1862 w Tyśmienicy, zm. 11 lutego 1934 w Warszawie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kajetan Amirowicz urodził się 24 kwietnia 1862 roku w Tyśmienicy, w ówczesnym powiecie tłumackim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wincentego i Marii[1]. Ukończył gimnazjum i dwa kursy c.k. seminarium nauczycielskiego męskiego w Stanisławowie. Od 1884 roku w armii austriackiej. Absolwent dwuletniej wiedeńskiej szkoły dla oficerów zawodowych i 8-miesięcznego kursu dla oficerów sztabowych. Służył jako oficer sztabowy m.in. w 19 Pułku Piechoty Landwehry. W 1913 roku mieszkał we Lwowie przy ul. Zielonej 35. W czasie służby w c. i k. Armii awansował kolejno na: chorążego (1886), majora (1913), podpułkownika (1915) i tytularnego pułkownika (1918).

Do Wojska Polskiego wstąpił w październiku 1918 roku. 31 października 1918 roku jako najstarszy stopniem Polak objął stanowisko komendanta polskiej załogi Tarnowa. 8 lutego 1919 roku został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z dniem 1 listopada 1918 roku, z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 lutego 1918 roku, i przydzielony do Komendy Dowództwa Powiatowego Tarnów[2][3]. Od czerwca 1919 roku w Warszawie, początkowo w komisji opracowującej ustawę dyscyplinarną. Następnie członek Rady Wojennej Komisji Likwidacyjnej. Przez kilka miesięcy szef Oddziału V Sztabu Dowództwa Okręgu Generalnego „Warszawa”. Później członek komisji rehabilitacyjnej dla oficerów sztabowych przy DOGen. „Warszawa”[1]. 22 maja 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu pułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych[4]. Z dniem 1 maja 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu pułkownika piechoty, z prawem noszenia munduru[5]. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu tytularnego generała brygady[6][7].

Grób Kajetana Amirowicza

Był członkiem zarządu Towarzystwa Rozrywek Godziwych. Zmarł 11 lutego 1934 roku[8][9]. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 209-1-13)[9][10].

Kajetan Amirowicz był żonaty z Zofią Monne (zm. 1954), z którą miał dzieci[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Stawecki 1994 ↓, s. 68.
  2. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 17 z 15 lutego 1919 roku, s. 426.
  3. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 18 z 18 lutego 1919 roku, s. 447.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 20 z 29 maja 1920 roku, s. 381.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 23 kwietnia 1921 roku, s. 817.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 739 tu podano, że urodził się 24 kwietnia 1861 roku.
  7. Stawecki 1994 ↓, s. 68 autor błędnie podał, że został mianowany tytularnym generałem brygady w 1922 roku.
  8. Nekrologi ś.p. Kajetana Amirowicza. „Kurier Warszawski”. 42, s. 9, 1934-02-12. 
  9. a b Cmentarz Stare Powązki: MARIA AMIROWICZ, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2017-05-20].
  10. Stawecki 1994 ↓, s. 68 autor błędnie podał, że generał zmarł w 1935 roku i został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]