Kampania na Wyspach Salomona

Kampania na Wyspach Salomona

II wojna światowa, wojna na Pacyfiku
Mapa Wysp Salomona przedstawiająca postępy aliantów w 1943 roku oraz główne bazy lotnicze i morskie
Czas	styczeń 1942 – 21 sierpnia 1945
Miejsce	Archipelag Wysp Salomona
Wynik	zwycięstwo aliantów
Strony konfliktu
Japonia Stany Zjednoczone Wielka Brytania Wyspy Salomona Fidżi Tonga Australia Nowa Zelandia
Dowódcy
Isoroku Yamamoto † Chūichi Nagumo † Shigeyoshi Inoue Nishizo Tsukahara Takeo Kurita Kiyohide Shima Jinichi Kusaka Shōji Nishimura † Gunichi Mikawa Raizo Tanaka Hitoshi Imamura Harukichi Hyakutake Minoru Sasaki Hatazō Adachi Chester Nimitz Douglas MacArthur Alexander Vandegrift Robert Ghormley William Halsey Alexander Patch Frank Jack Fletcher Richmond K. Turner Roy Geiger Theodore Stark Wilkinson Oscar Griswold William Rupertus Eric Feldt Stanley Savige Harold Barrowclough William Sydney Marchant
brak współrzędnych

Kampania na Wyspach Salomona – kampania wojenna stoczona podczas II wojny światowej, rozpoczęta lądowaniem Amerykanów na Guadalcanalu w ramach operacji Watchtower, a zakończona bitwą koło Przylądka Świętego Jerzego po lądowaniu na wyspie Bougainville’a. Była pierwszą kampanią w amerykańskiej strategicznej ofensywie w wojnie na Pacyfiku.

Geneza

Celem wykorzystania zwycięstwa pod Midway, zdając sobie sprawę ze strategicznego znaczenia czasu i potrzeby niepozwolenia Japonii na odzyskanie utraconej pod Midway inicjatywy strategicznej, admirał Ernest King planował rozpoczęcie 1 sierpnia ofensywy, którą zapoczątkować miała pierwsza duża aliancka operacja desantowa. Operacja, której nadano nazwę „Pestilence”, miała zostać podzielona na trzy etapy. W pierwszym z nich, Task One, opanowane miały być wyspy Tulagi i Santa Cruz, w etapie drugim – Task Two – zajęte miały być wyspy Lae, Salamaua i północno-wschodnie wybrzeże Nowej Gwinei, Task Three natomiast obejmował atak na Rabaul i sąsiadujące pozycje japońskie w obszarze Nowej Brytanii i Nowej Irlandii. 24 czerwca admirał King polecił dowódcy Floty Pacyfiku admirałowi Chesterowi Nimitzowi opracowanie planu Task One. Wśród planowanych do zajęcia wysp na Salomonach nie było jednak największej z nich, Guadalcanalu. Wyspa ta została dodana do planu operacji zamiast desantu na Santa Cruz, po odkryciu, że Japonia buduje na niej lotnisko.

Bibliografia

• Richard B. Frank: Guadalcanal: The Definitive Account of the Land Battle. New York: 1990. ISBN 0-394-58875-4. (ang.).
• James D. Hornfischer: Neptune’s Inferno: The U.S. Navy at Guadalcanal. Nowy Jork: Bantam Books, 2011. ISBN 0-553-80670-X. (ang.).
• Saburō Ienaga: The Pacific War 1931-1945. New York: Pantheon Books, 1978. ISBN 0-394-73496-3. (ang.).
• Mark Stille: Guadalcanal 1942–43: America’s first victory on the road to Tokyo. Osprey Publishing, 2015. ISBN 1-4728-0693-X. (ang.).
• Ian W. Toll: The Conquering Tide. T. War in the Pacific Islands, 1942–1944. New York: Norton & Company, 2015, seria: Pacific War Trilogy. ISBN 0-393-08064-1. (ang.).