Kanał Finow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kanał Finow. Śluza Drahthammer
Kanał Finow, zaprzęg konny holujący barkę

Kanał Finow (niem. Finowkanal) – kanał o długości około 32 km[1] położony w Brandenburgii, Niemcy wschodnie w powiecie Barnim. Jest jedną z najstarszych istniejących sztucznie utworzonych dróg wodnych w Europie. Został wybudowany w 1605 i połączył Odrę z Hawelą. Utracił swoje znaczenie gospodarcze po wybudowaniu w 1914 kanału Odra-Hawela.

Wlot do zachowanej części kanału znajduje się na 50,4 km kanału Odra Hawela, koło miejscowiści Zerpenschleuse wylot natomiast na 79,0 km tego kanału, poniżej podnośni – śluzy Niederfinow. Czynnych jest 12 śluz, wszystkie o długości komory 41,5 i szerokości ok. 5,2 metra.

Są to:

  • śluza Ruhlsdorf (na 59,2 km kanału),
  • śluza Leesenbrück (na 61,1 km kanału),
  • śluza Grafenbrück (na 63,3 km kanału),
  • śluza Schöpfurth (na 67,5 km kanału),
  • śluza na Heegermühle (na 71,0 km kanału),
  • śluza Wolfswinkel (na 72,9 km kanału),
  • śluza Drahthammer (na 73,9 km kanału),
  • śluza Kupferhammer (na 75,9 km kanału),
  • śluza Eberswalde (na 77,9 km kanału),
  • śluza Ragöse (na 81,0 km kanału),
  • śluza Stecher (na 84,4 km kanału),
  • śluza Liepe (na 88,9 km kanału).

Śluzy są czynne od maja do września w godzinach od 9 do 17[2].

Obecnie używany jako element układu regulującego poziom wody w kanale Odra - Hawela oraz jako atrakcja turystyczna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Podano za niemieckojęzyczną Wikipedią
  2. Berlin & Mecklemburger Gewäser, Nautische Veröffenlichung 1992 aktualizacja 2007 ISBN 978-3-926376-11-4