Karanaśarira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Karanaśarira ( trl. kāraṇaśarīra ) – ciało subtelne w hinduizmie, jedna z powłok istoty ludzkiej trwająca nawet podczas pralai - anihilacji wszechświata stworzonego przez Brahmę.

Śankara[edytuj | edytuj kod]

Adi Śankaraćarja w dziele Wiweka ćudamani charakteryzuje tę powłokę jako utajenie świadomości istnienia ( awjakta ) i procesów buddhi, [1] a równocześnie jako siedzibę źródła intuicyjnej świadomości ( buddhi ). [2]

Siddhajoga[edytuj | edytuj kod]

Swami Muktananda Paramahansa charakteryzuje karanaśarirę jako ciało powstałe z mai i pięciu produktów jej przemian zwanych kanćuka, związane z pradźńą i ćakrą anahata. [3] [4]

Dźiwa percepuje to ciało w czasie stanu suszupti - snu bez marzeń sennych. [5]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiweka ćudamani Karana śarira. W: Śankaraczarja: Śankaraczarja. Klejnot mądrości Wschodu. Józef Świtkowski (tł.), Leonard Górnicki (red.). Wyd. 1. Wrocław: „Borgis” Pracownia, 1999, s. 60-61. ISBN 83-87129-70-4.
  2. Tattwa bodha.19. W: Śankaraczarja: Śankaraczarja. Klejnot mądrości Wschodu. Józef Świtkowski (tł.), Leonard Górnicki (red.). Wyd. 1. Wrocław: „Borgis” Pracownia, 1999, s. 119. ISBN 83-87129-70-4.
  3. Ciało przyczynowe. W: Małgorzata Sacha-Piekło: Tam gdzie pustka staje się światłem. Symbol światła w doktrynie i praktykach siddhajogi. Wyd. 1. Kraków: Zakład wydawniczy >>NOMOS<<, 1999, s. 304. ISBN 83-85527-92-3.
  4. Łukasz Trzciński: Tantra śiwaicka. W: Filozofia Wschodu. Beata Szymańska (red.). Wyd. 1. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 304. ISBN 83-233-1487-X.
  5. Rozdział III. Inicjacyjny symbol węża i kwiatów - analogia tantryckiej jogi kundalini. W: Andrzej Wierciński: Magia i religia. Szkice z antropologii religii. Wyd. 1. Kraków: Zakład Wydawniczy >>NOMOS<<, 2000, s. 244. ISBN 83-85527-19-2.