Karbaminohemoglobina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Karbaminohemoglobina (HbCO2) to związek hemoglobiny z ditlenkiem (II) węgla (IV) - CO2, który tworzy wiązania kowalencyjne z grupami aminowymi podjednostek α i β hemoglobiny z uwolnieniem protonów wodorowych zgodnie z równaniem:
Hb-NH2 + CO2 --> Hb-NH-COO- + H+

Karbaminohemoglobina poprzez swe niższe powinowactwo do tlenu niż Hb niezwiązania, a także generowanie protonów w trakcie jej powstawania umożliwia łatwiejsze oddawanie go przez HbO2 w tkankach o wyższym metabolizmie[1]. Hemoglobina transportuje w postaci związanej 10% CO2. 90% transportu CO2 we krwi wynika z jego rozpuszczalności w osoczu (70%) i cytoplazmie erytrocytów (20%)[2].

Przypisy

  1. Biochemia, Edward Bańkowski, Wydawnictwo Urba&Partner, Wrocław 2009, ISBN 978-83-7609-041-2 s. 519
  2. Fizjologia Człowieka, Stanisław J. Konturek, Wydawnictwo Urba&Partner, Wrocław 2007, ISBN 978-83-89581-93-8 s. 107

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.