Kasownik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy znaku chromatycznego. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Przykładowe użycie kasownika

Kasownik (♮) – znak chromatyczny przygodny[1], element notacji muzycznej anulujący działanie innych znaków chromatycznych.

Kasownik umieszczany jest bezpośrednio przed nutą i dotyczy wszystkich dźwięków przypisanych temu samemu miejscu na pięciolinii w obrębie danego taktu[2][3][4]. Może też być umieszczany nad nutą - wtedy jego użycie jest fakultatywne (kasownik umieszczony w nawiasie nad nutą ma charakter informacyjny)[5]. Kasownik stosuje się również w przypadku zmiany tonacji anulując zbędne znaki przykluczowe (umieszcza się go wtedy po podwójnej kresce taktowej, przy czym współcześnie używa się również kreski pojedynczej lub też, jak w przypadku radzieckich wydawnictw muzycznych, rezygnuje się z niej całkowicie)[1]. W przeszłości używano podwójnego kasownika (♮♮), który anulował działanie podwójnego krzyżyka lub bemola[3].

Przypisy

  1. a b Wesołowski 1986 ↓, s. 95.
  2. Apel 1944 ↓, s. 7, 480.
  3. a b Wesołowski 1986 ↓, s. 94.
  4. Michels 2002 ↓, s. 67, 72.
  5. Michels 2002 ↓, s. 72.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]