Katastrofa lotu Southern Airways 932

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Katastrofa lotu Southern Airways 932
Państwo  Stany Zjednoczone
Miejsce Huntington
Data 14 listopada 1970
Godzina 19:36 czasu lokalnego
Rodzaj Zderzenie z terenem w locie sterowanym (CFIT)
Przyczyna Zejście poniżej minimalnej wysokości zniżania
Ofiary 75 osób
Ocaleni 0 osób
Statek powietrzny
Typ McDonnell Douglas DC-9-31
Użytkownik Southern Airways
Numer N97S
Start Kinston
Cel lotu Huntington
Numer lotu 932
Pasażerowie 71 osób
Załoga 4 osoby
Położenie na mapie Wirginii Zachodniej
Mapa lokalizacyjna Wirginii Zachodniej
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych
Mapa lokalizacyjna Stanów Zjednoczonych
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce wypadku
miejsce wypadku
Ziemia 38°24′47″N 82°26′01″W/38,413056 -82,433611

Katastrofa lotu Southern Airways 932, która wydarzyła się 14 listopada 1970. McDonnell Douglas DC-9-31 (N97S) lecący z Kinston w stanie Karolina Północna do Huntington, rozbił się w czasie podchodzenia do lądowania. W wyniku katastrofy, śmierć poniosło 75 osób (71 pasażerów i 4 członków załogi) – wszyscy na pokładzie.

Przebieg zdarzenia[edytuj]

O samolocie i załodze[edytuj]

McDonnell Douglas DC-9-31 (nr rej. N97S) miał dopiero rok, wylatał 3667 godzin. Kapitanem lotu był Frank H. Abbot (47 lat), drugim pilotem był Jerry Smith (28 lat), stewardessami były Pat Vaught i Charlene Poat.

Pasażerowie[edytuj]

Pasażerami samolotu byli: 37 osobowa uniwersytecka drużyna futbolu amerykańskiego Marshall Thundering Herd wracająca z meczu, 8 członków sztabu trenerskiego, 25 osób z klubu sponsorskiego, 4 członków załogi i koordynator działań Danny Desse. Wszyscy lecieli tym lotem czarterowym do Huntington.

Lot[edytuj]

Samolot z Kinston wystartował o 18:38. O 19:23 załoga skontaktowała się z wieżą w Huntington informując o obniżaniu wysokości lotu do 5000 stóp. O 19:34 piloci zgłosili minięcie markera zewnętrznego.

Katastrofa[edytuj]

W trakcie podchodzenia do lądowania na pasie 11, 1690 m przed jego progiem samolot uderzył w topolę, co spowodowało uszkodzenia slotów i klap prawego skrzydła. W wyniku tego doszło do utraty sterowności i DC-9 przechylił się na prawe skrzydło, po czym zderzył się z ziemią niemal w pozycji plecowej ok. 1300 m przed progiem drogi startowej. W wyniku zderzenia nastąpił pożar.

Przyczyny[edytuj]

Po roku i 6 miesiącach, 14 kwietnia 1972, opublikowano raport z badania wypadku. Według komisji NTSB, przyczyną katastrofy było zejście poniżej minimalnej wysokości zniżania podczas podejścia nieprecyzyjnego w trudnych warunkach atmosferycznych bez kontaktu wzrokowego z otoczeniem drogi startowej. Najbardziej prawdopodobną przyczyną zejścia poniżej minimalnej wysokości zniżania było: a) niewłaściwe wykorzystanie przyrządów pokładowych; lub b) usterka układu wysokościomierzy."

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]