Kaufhaus des Westens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kaufhaus des Westens
Budynek KaDeWe
Budynek KaDeWe
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berlin
Adres Tauentzienstr. 21-24D-10789 Berlin
Typ budynku dom towarowy
Architekt Emil Schaudt
Kondygnacje 7
Powierzchnia użytkowa 60 000 m²
Ukończenie budowy 1907
Ważniejsze przebudowy lata trzydzieste, 1956, 1996
Zniszczono 1943-1945
Odbudowano 1950
Pierwszy właściciel Adolf Jandorf
Kolejni właściciele Herman Tietz
Obecny właściciel Karstadt Warenhaus GmbH
Położenie na mapie Berlina
Mapa lokalizacyjna Berlina
Kaufhaus des Westens
Kaufhaus des Westens
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Kaufhaus des Westens
Kaufhaus des Westens
Ziemia52°30′06″N 13°20′28″E/52,501667 13,341111
Strona internetowa
KaDeWe-Logo.svg

Kaufhaus des Westens, KaDeWe (Dom Handlowy Zachodu) – luksusowy dom towarowy w Berlinie w dzielnicy Schöneberg. Zajmuje powierzchnię 60 000 m2 rozdzielonej na osiem pięter i oferuje 380 000 artykułów, co daje mu pozycję największego domu towarowego w Europie kontynentalnej[1]. Zatrudnia 2000 pracowników[2]. Jest drugim na świecie sprzedawcą żywności w jednym miejscu po tokijskim domu handlowym Takashimaya, a powierzchnia sprzedaży żywności jest większa o 600 m2 od Harrodsa[3].

Historia[edytuj]

Dom towarowy otwarto w roku 1907. Początkowo liczył 24 000 m2[4]. W 1927 nabył go Herman Tietz i sklep został włączony do sieci Hertie. W latach 30. XX wieku został rozbudowany i powiększony o dwa kolejne piętra. Antysemickie prawo wymusiło aryzację[4]. Następnie w latach 1943-1945 dom został częściowo zniszczony przez naloty alianckie i tym samym wyłączony z użytku. Dom ponownie otwarto w 1950, a na inaugurację przybyło 180 000 osób. W 1956 obiekt został ponownie przebudowany. Swą obecną powierzchnię osiągnął w 1996.

Przypisy

  1. np. Harrods w Londynie dysponuje pow. 90 000 m powierzchni sprzedażnej
  2. KaDeWe - Kaufhaus des Westens (niem.). [dostęp 23/10/2010].
  3. Paula Butturini: Fare of the country, In One Berlin Store, Food Without End (niem.). The New York Times, 10-03-1991. [dostęp 23/10/2010].
  4. a b Europe's Biggest Department Store (ang.). [dostęp 23/10/2010].

Linki zewnętrzne[edytuj]