Kaufhaus des Westens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kaufhaus des Westens
Ilustracja
Budynek KaDeWe
Państwo  Niemcy
Miejscowość Berlin
Adres Tauentzienstr. 21-24D-10789 Berlin
Typ budynku dom towarowy
Architekt Emil Schaudt
Kondygnacje 7
Powierzchnia użytkowa 60 000 m²
Ukończenie budowy 1907
Ważniejsze przebudowy lata trzydzieste, 1956, 1996
Zniszczono 1943-1945
Odbudowano 1950
Pierwszy właściciel Adolf Jandorf
Kolejni właściciele Herman Tietz
Obecny właściciel Karstadt Warenhaus GmbH
Położenie na mapie Berlina
Mapa konturowa Berlina, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kaufhaus des Westens”
Położenie na mapie Niemiec
Mapa konturowa Niemiec, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kaufhaus des Westens”
Ziemia52°30′06″N 13°20′28″E/52,501667 13,341111
Strona internetowa
KaDeWe-Logo.svg

Kaufhaus des Westens, KaDeWe (Dom Handlowy Zachodu) – luksusowy dom towarowy w Berlinie w dzielnicy Schöneberg. Zajmuje powierzchnię 60 000 m² rozdzielonej na osiem pięter i oferuje 380 000 artykułów, co daje mu pozycję największego domu towarowego w Europie kontynentalnej[1]. Zatrudnia 2000 pracowników[2]. Jest drugim na świecie sprzedawcą żywności w jednym miejscu po tokijskim domu handlowym Takashimaya, a powierzchnia sprzedaży żywności jest większa o 600 m² od Harrodsa[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dom towarowy otwarto w roku 1907. Początkowo liczył 24 000 m²[4]. W 1927 nabył go Herman Tietz i sklep został włączony do sieci Hertie. W latach 30. XX wieku został rozbudowany i powiększony o dwa kolejne piętra. Antysemickie prawo wymusiło aryzację[4]. Następnie w latach 1943–1945 dom został częściowo zniszczony przez naloty alianckie i tym samym wyłączony z użytku. Dom ponownie otwarto w 1950, a na inaugurację przybyło 180 000 osób. W 1956 obiekt został ponownie przebudowany. Swą obecną powierzchnię osiągnął w 1996 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Np. Harrods w Londynie dysponuje pow. 90 000 m powierzchni sprzedażnej.
  2. KaDeWe – Kaufhaus des Westens (niem.). [dostęp 23/10/2010].
  3. Paula Butturini: Fare of the country, In One Berlin Store, Food Without End (niem.). The New York Times, 1991-03-10. [dostęp 23/10/2010].
  4. a b Europe’s Biggest Department Store (ang.). [dostęp 23/10/2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]