Killinger & Freund

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

right:10px

Killinger & Freund
Producent Killinger & Freund
Klasa przednionapędowy
Premiera 1938
Miejsce produkcji Monachium
Silnik 3 jednocylindrowe silniki dwusuwowy w układzie gwiazdy, łączna pojemność 600cm³
Rozrząd {{{Rozrząd}}}
Pojemność (cm³) {{{Pojemność}}}
Stopień sprężania (x:1) {{{Stopień sprężania}}}
Moc (KM/kW)
przy (obr./min.)
{{{Moc}}}
Moment obrotowy (Nm)
przy (obr./min.)
{{{Moment}}}
Skrzynia biegów 2
PODWOZIE
Opona przednia {{{Opona_przednia}}}
Opona tylna {{{Opona_tylna}}}
WYMIARY I MASA
Rozstaw osi (mm) {{{Rozstaw osi}}}
Masa własna (kg) 135 kg
Prędkość maksymalna (km/h) {{{Prędkość_maksymalna}}}
Przyspieszenie (s)
0-100 km/h {{{0-100}}}
0-200 km/h {{{0-200}}}
DODATKOWE DANE
Konkurencja Megola

Killinger & Freund - niemiecki prototyp motocykla z napędem na przednie koło z roku 1938.

Historia[edytuj]

Killinger & Freund został stworzony w latach 1935-1938 przez grupę inżynierów z Monachium na bazie motocykla Megola i pokazany na wystawie motoryzacyjnej w Berlinie w 1938. Za silnik odpowiadał Robert Killinger przy współpracy Fritza Cockerella. Projektem ramy zajął się Walter Freund.

Liczba stworzonych egzemplarzy nie jest znana. Jeden z nich został przejęty w 1945 przez amerykańskich żołnierzy. Po badaniach uznano jego konstrukcje za zbyt skomplikowaną technologicznie. W latach 60. XX wieku motocykl został odnaleziony niedaleko Filadelfii w piwnicy córki jednego z badaczy, który przywiózł motocykl do USA przez entuzjastę motoryzacji Harry'ego Bucka. Zaprezentował go na zlocie w Oley w Pensylwanii[1]. Motocykl został następnie sprzedany nieujawnionemu kolekcjonerowi ze środkowego zachodu USA.[2]

Konstrukcja[edytuj]

Motocykl powstał jako rozwinięcie motocykla Megola. Podobnie jak poprzednik napędzany był trzycylindrowym silnikiem dwusuwowym zamontowanym w przednim kole[3]. Wraz z dwubiegową skrzynią biegów i sprzęgłem przednie koło ważyło 50kg. Szprychy odlewanego aluminiowego koła służyły jako wentylator chłodzący cylindry wykonane z Siluminu (stopu aluminium) ze stalowymi tulejami. Oba koła były zawieszone elastycznie na teleskopowych amortyzatorach olejowych o skoku 80mm. Motocykl był wyposażony w aerodynamiczną obudowę z blachy nałożoną na ramę rurową. Obudowa osłaniała wszystkie elementy motocykla włącznie z przednim kołem napędowym. Równocześnie zapewniała łatwy dostęp do elementów serwisowych.

Przypisy

  1. Update on the killinger & Freund (ang.). Corpses from Hell MG, 2009-10-11. [dostęp 2012-09-28].
  2. Ed Youngblood: The Killinger & Freund confirmed; photographed in the United States! (ang.). motohistory.net, 2010-04-30. [dostęp 2012-09-28].
  3. Killinger & Freund (niem.). [dostęp 2012-09-28].

Linki zewnętrzne[edytuj]