Kocioł wirowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kocioł wirowy (geol.)owalne zagłębienie o wygładzonych ścianach, wyżłobione w stropie lub ścianie korytarza jaskini, w miejscach zawirowań płynącej pod ciśnieniem wody krasowej, która wypełniała całą objętość korytarza jaskini. Formy w stropie jaskini są charakterystyczne dla warunków freatycznych. Kotły wirowe osiągają wielkość od kilkudziesięciu centymetrów do kilku metrów[1].

Charakterystyczne dla Jaskini Ciemnej kotły w stropie, osiągają średnicę 4 metrów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Szewczyk, Izabela Szewczyk, Jaskinie. Polska, Czechy, Słowacja, Warszawa: CARTA BLANCA Sp. z o.o. Grupa Wydawnicza PWN, 2009, s.240, ​ISBN 978-83-614-4428-2
  2. Gradziński Michał, Karda Łukasz, Partyka Józef, Sobczyk Krzysztof, Wojtal Piotr, Stowarzyszenie Speleoklub Beskidzki. Materiały 45. Sympozjum Speleologicznego – Jaskinia Ciemna, 2012