Kompromis Jagielloński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kompromis Jagielloński – system głosowania w Radzie Unii Europejskiej zaproponowany w roku 2004[1], zgodnie z zasadą, że "głos każdego obywatela w każdym kraju Unii znaczy tyle samo".

Kompromis Jagielloński oparty jest na prawie pierwiastkowym Penrose'a, które głosi, iż siła głosu uczestnika głosowania mierzona wskaźnikiem Penrose'a–Banzhafa jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka z liczby głosujących. Dlatego liczba głosów przyznana przedstawicielowi państwa członkowskiego z liczbą mieszkańców jest proporcjonalna do pierwiastka .

Kompromis Jagielloński działa na podstawie jednego kryterium: Decyzja Rady Unii liczącej państw członkowskich jest podjęta, jeśli suma głosów państw opowiadających się za decyzją przekracza próg większości kwalifikowanej , który wynosi . Dla typowego rozkładu ludności Unii pomiędzy państw wartość optymalnego progu większości kwalifikowanej maleje z jak [2].

System był analizowany przez wielu autorów[3][4][5] i także był omawiany w prasie[6].

Przypisy

  1. Słomczyński, Wojciech; Życzkowski, Karol. Voting in the European Union: The square root system of Penrose and a critical point. „Preprint arXiv:cond-mat/0405396”, s. 5396, 2004. arXiv:cond-mat/0405396. Bibcode2004cond.mat..5396Z. 
  2. Życzkowski, Karol; Słomczyński, Wojciech. Square root voting system, optimal threshold and . „Voting Power in Practice Symposium (London School of Economics) 20–22 March 2011 (archived at Cornell University Library)”, 26 marca 2012. arXiv:1104.5213v2.pdf. 
  3. The Distribution of Power in the Council of Ministers of the European Union (Chapter 6). W: Werner Kirsch: Institutional Design and Voting Power in the European Union. Marek A. Cichocki, Karol Życzkowski, 2013. ISBN 9781409499954. [dostęp 11 marca2013].
  4. Pukelsheim, Friedrich. Putting citizens first: Representation and power in the European Union in Institutional Design and Voting Power in the European Union ed. M. Cichocki, Ashgate, Farnham 2010, pp. 235-254
  5. E. Ratzer. On the “Jagiellonian compromise” – voting in the European Union, http://www.inference.phy.cam.ac.uk/ear23/voting/voting.pdf
  6. Highfield: The EU constitution is 'unfair', according to game theorists. The Telegraph (UK), 14 lipca 2004. [dostęp 11 March 2013].

Linki zewnętrzne[edytuj]