Kondycjonowanie piwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kondycjonowanie piwa - pojęcie, które w nowoczesnych metodach produkcji zastępuje leżakowanie piwa.[1] Metody te wykorzystują nowoczesne tankofermentory - ogromne pionowe, cylindryczno-stożkowe tanki, w których następuje fermentacja brzeczki i "leżakowanie" piwa. W okresie kondycjonowania następuje klarowanie piwa i wiązanie CO2. Brak jest fazy dofermentowywania. Czasami browary przeprowadzają kondycjonowanie piwa w butelkach z zastosowaniem wciąż obecnych drożdży lub drożdży dodanych (wtórnych).[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Dylkowski: Browarnictwo. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, 1993, s. 203. ISBN 83-02-05139-X.
  2. Michael J. Lewis, Tom W. Young: Piwowarstwo. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, s. 168. ISBN 83-01-13472-0.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]