Konstrukcja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Konstrukcja - sposób zbudowania, sposób powiązania elementów (części składowych), np. konstrukcja maszyny, konstrukcja budynku, konstrukcja liścia, konstrukcja rośliny.

Układ konstrukcyjny - układ zasadniczych elementów konstrukcji.

Układ konstrukcyjny budynku opisuje układ zasadniczych elementów nośnych (ścian, ram, słupów), na których opierają się stropy.

Ogólnie rozróżniamy dwa zasadnicze typy konstrukcji

Konstrukcja składa się z elementów konstrukcji, które klasyfikuje się według kształtu. Konstrukcje klasyfikuje się też według zasadniczych typów elementów konstrukcji[4]:

  • Konstrukcja prętowa - złożona jest z samych prętów np:
  • Konstrukcja powierzchniowa (płytowa) - jej elementy są dwuwymiarowe:
  • Konstrukcja bryłowa (blok) - jej elementy są bryłami np.:

Najczęściej konstrukcje składają się z różnych typów elementów i tak mamy np. konstrukcje: belkowo-płytowe, ramowo-kratowe, tarczowo-powłokowe itp.

Konstrukcje mogą być płaskie albo przestrzenne. Płaską nazywamy taką konstrukcję, której wszystkie elementy pracują w jednej płaszczyźnie. Jeżeli ten warunek nie jest spełniony, to wtedy konstrukcję nazywamy przestrzenną.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Olszowski B., Radwańska M., Mechanika budowli, Politechnika Krakowska Kraków 2010, str. 15
  2. Nowacki W., Mechanika budowli, PWN Warszawa 1957, str. 13
  3. Piechnik S., Wytrzymałość materiałów, PWN Warszawa 1980, str, 16
  4. Andrzej Gawęcki: Mechanika materiałów i konstrukcji prętowych. Politechnika Poznańska, 2003, s. cz. 2 s. 1.