Kornic

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kornic (Bies, Kornicz, Kurnic, Kurnicz, Hospody Błogosław) – polski herb szlachecki.

POL COA Kornic.svg

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym na trzech stopniach krzyż św. Antoniego złoty (lub srebrny) z takimiż połubocheńcami na końcu ramion. Klejnot: Pięć piór strusich.

Odmiany:

  1. W polu błękitnym na trzech stopniach krzyż św. Antoniego złoty z takimiż połubocheńcami na końcy ramion. Klejnot: Pięć piór strusich. Porębski.
  2. Inny klejnot: Pół męża bez rąk, w czerwonym odzieniu. Koczeński.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Herb wzmiankowany w aktach sądowych w XV wieku. Najstarszy zapis z 1420, najstarsza pieczęć z około 1440. Według Długosza Kornic jest herbem pochodzenia ruskiego, przeniesionym na Śląsk, gdzie pieczętował się nim ród Biesów. Heraldyk ks.Błażek, który opracował rody śląskie dla Herbarza Siebmachera twierdził, że jest to herb polski, spotykany także w Czechach, gdzie używał go ród Sobków[1].

Herbowni[edytuj]

Najkompletniejszą dotąd listę herbownych należących do herbu Kornic przedstawił Tadeusz Gajl w Herbarzu polskim[2]:

Antoniewicz, Antonowicz, Bielik, Bielin, Bies, Biesicki, Biesiecki, Bisiecki, Bludowski, Cloch, Dembowski, Dębowski, Dubowicki, Dubowiecki, Frydrychowski, Gorecki, Górecki, Grodzimont, Grzybowski, Hinal, Horodecki, Hunal, Hunel, Inwaldzki, Inwałdski, Jajkowski, Jarosiewski, Jaroszewski, Jaroszowski, Jasienicki, Jasieniecki, Jędruski, Karnacholski, Karnaszewicz, Karnazewicz, Karniłowicz, Karszazewicz, Katowski, Klar, Kloch, Kmita, Koczeński, Kordowski, Korn, Kornacholski, Kornaszewski, Kornic, Kornickii, Kornicz, Korniłłowicz, Korniłowicz, Korniłowski, Korolko, Korowicki, Korpulewski, Kurniewicz, Laskowski, Laszkowski, Lyaszkowski, Łaszkowski, Marszałek, Meduski, Metelicki, Porembski, Porębski, Porubski, Roszkowski, Rymułtowski, Sałacki, Siestrzeniec, Słop, Sobek, Sokoł, Sokołowski, Sokół, Szczepanowski, Tuchliński, Walcerowski, Wasilowski, Wasiłowski, Wilamowski, Zakrzewski, Zdański, Zdzański.

Znani herbowni[edytuj]

Mikołaj z Jaroszowa zwany Siestrzeńcem

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Cz. 2, Warszawa 1906, s.149
  2. Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]