Korytko brzeczkowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Korytko brzeczkowe w Lwówku Śląskim

Korytko brzeczkowe – w tradycyjnych warzelniach rodzaj rynny, do której z umocowanych powyżej kraników spływa przefiltrowana brzeczka[1]. Korytko brzeczkowe połączone jest z kadzią filtracyjną, w której zacier słodowy poddawany jest filtracji i oddzieleniu młóta. Efektem filtracji jest brzeczka, której klarowność sprawdzana jest za pomocą korytka brzeczkowego[2].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Korytko brzeczkowe, browar Lech w Poznaniu

Literatura piwowarska nie jest zgodna co do nazwy tej części warzelni. Obok określenia korytko brzeczkowe (np. u Malcewa i Kiriczka) pojawia się również korytko Granda lub Granta (np. u Lintnera, Dylkowskiego, Kosiora, Pazery). Takie określenie ma źródłosłów niemiecki, gdyż występuje powszechnie w piwowarskiej literaturze niemieckiej aż do początków XX w. Najczęściej pisane jest przez „d”, choć im starszy zapis tym częściej występuje „t” lub „dt”[3]. Czasami pojawia się Biergrand. Grand/Grant oznaczał w jęz. austriacko-bawarskim pojemnik na płyny. W piwowarstwie tak oznaczało się pojemnik na brzeczkę[4]. Słowo to miało jeszcze drugie znaczenie: coś grubo zmielonego, breja z klumpami lub gruby żwir, gryz. Prawdopodobnie to znaczenie było pierwotne dla pojemnika.


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. P. M. Malcew: Technologia i aparatura przemysłu piwowarskiego. Warszawa: Państwowe Wydawnictwa Techniczne, 1953, s. 313.
  2. Tomasz Kopyra: Korytko, czyli grant. kopyr.wordpress.com, 2010. [dostęp 2010-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-11-06)].
  3. Friedrich Meyer: Die Bayerische Bierbrauerey. Ein Lehrbuch. J.M. Dollfuss, 1832, s. 110. [dostęp 2010-12-18].
  4. Jacob Grimm, Wilhelm Grimm: Deutsches Wörterbuch. 1849-1852. [dostęp 2010-12-18].