Krajowy System Elektroenergetyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krajowy System Elektroenergetyczny (KSE) – funkcjonujący w Polsce zbiór urządzeń przeznaczony do wytwarzania, przesyłu, rozdziału, magazynowania i użytkowania energii elektrycznej, połączonych ze sobą funkcjonalnie w system umożliwiający realizację dostaw energii elektrycznej na terenie kraju w sposób ciągły i nieprzerwany.

Suma zainstalowanych mocy[edytuj | edytuj kod]

Poniżej tabela zainstalowanej i osiągalnej mocy w Krajowym Systemie Elektroenergetycznym na koniec danego roku[1][2][3][4][5]:

Rok Suma mocy zainstalowanej (MW) Suma mocy osiągalnej (MW)
2003 34 804 34 209
2004 34 715 34 414
2005 34 673 34 544
2006 34 864 34 718
2007 35 096 34 877
2008 35 342 34 922
2009 35 594 37 243
2010 35 756 37 010
2011 35 509 37 010
2012 38 046 37 720
2013 38 406 38 112
2014 38 121 38 477
2015 40 445 39 777
2016 40 852 41 278
2017 43 421 43 332
2018 45 939 45 650
2019 44 600

Zapotrzebowanie i rezerwy[edytuj | edytuj kod]

Rok Średnie roczne krajowe zapotrzebowanie na moc (MW) Maksymalne krajowe zapotrzebowanie na moc (MW)
1980 17 446 20 826
1990 18 510 23 392
2000 18 549 22 289
2010 21 629 25 449
2018 23 750 26 448

26 czerwca 2019 o godzinie 13:15 odnotowano rekordowe zapotrzebowanie na moc w Polsce, które wyniosło około 24 140 MW. Także tego dnia Polska sprowadziła najwięcej mocy elektrycznej w historii – 2,7 GW. Import energii był konieczny aby rezerwa mocy nie spadła poniżej bezpiecznego minimum. Łączna moc zainstalowana polskich elektrowni przekracza 44,6 GW. Mimo to pokrycie o niemal połowę niższego zapotrzebowania odbiorców 26 czerwca okazało się wyzwaniem[6].

Podział systemu[edytuj | edytuj kod]

System dzieli się na podsystemy:

W Krajowym Systemie Elektroenergetycznym obowiązuje następujący podział służb dyspozytorskich:

  • Krajowa Dyspozycja Mocy (KDM) – służba dyspozytorska OSP nadzorująca pracę sieci przesyłowej, tj. 750, 400 i 220 kV, także wybranymi liniami 110 kV o znaczeniu systemowym, dysponuje mocą Jednostek Wytwórczych Centralnie Dysponowanych (JWCD) oraz w ograniczonym zakresie Jednostek Wytwórczych Centralnie Koordynowanych (JWCK). KDM zarządza również międzynarodową wymianą energii elektrycznej oraz ograniczeniami systemowymi.
  • Obszarowa Dyspozycja Mocy (ODM) – służba dyspozytorska OSP nadzorująca pracę sieci przesyłowej oraz koordynowanej 110 kV na swoim obszarze, kieruje operacjami łączeniowymi w sieci przesyłowej. ODM dysponuje również mocą JWCD i JWCK w ograniczonym zakresie.
  • Zakładowa Dyspozycja Ruchu/Mocy (ZDR/ZDM) – służba dyspozytorska OSD kierująca pracą sieci lokalnej rozumianej jako obszar sieci danego zakładu – głównie sieć 110 kV znajdującą się na terenie działania danego Zakładu Energetycznego oraz nad transformatorami w Głównych Punktach Zasilania (GPZ, Stacjach 110 kV/SN) zakładu energetycznego.
  • Rejonowa Dyspozycja Ruchu (RDR) – służba dyspozytorska OSD kierująca pracą wydzielonych fragmentów sieci lokalnej 110 kV (w porozumieniu z ZDR/ZDM), liniami napowietrznymi i kablowymi SN i nn na terenie danego rejonu należącego do zakładu energetycznego.
  • Dyżurny Inżynier Ruchu Elektrowni (DIRE) – służba dyspozytorska wytwórcy kierująca pracą jednostek wytwórczych danej elektrowni.
  • Dyżurny Inżynier Ruchu (DIR) – służba dyspozytorska odbiorcy końcowego przyłączonego do sieci przesyłowej.

Krajowy System Przesyłowy można zobaczyć na mapie sieci przesyłowych umieszczonej na stronie Polskich Sieci Elektroenergetycznych SA[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]