Krystyna Bełżyńska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krystyna Bełżyńska zd. Krzyżaniak ps. „Krystyna” (ur. 1 września 1916 w Poznaniu, zm. ok. 19 września 1944 w Warszawie) – uczestniczka walki o niepodległość Polski.

Była córką Seweryna Krzyżaniaka (bankowiec) i Zofii z domu Powelskiej. Do wojny zamieszkiwała w Poznaniu, tam ukończyła Gimnazjum im. gen. Jana Zamojskiego i studiowała polonistykę na Uniwersytecie Poznańskim (studiów nie ukończyła). Wraz z mężem (socjologiem) i dwójką dzieci została jesienią 1939 roku wysiedlona z Poznania, zamieszkała w Nisku nad Sanem. W latach 1940–1941 jej mąż był więziony w Oświęcimiu, a po jego zwolnieniu z obozu rodzina zamieszkała w Stalowej Woli. Po wstąpieniu jej męża Stanisława Bełżyńskiego ps. „Kret” do oddziału Armii Krajowej w obwodzie „Niwa” (Nisko – Stalowa Wola) brała wraz z nim udział w niektórych akcjach partyzanckich. Po śmierci męża (18 maja 1944) wyjechała do Warszawy, tam jako strzelec była łączniczką kompanii por. Romana Kiznego „Pola” w Kedywie KG AK. W powstaniu warszawskim, pełniąc funkcję łączniczki, przeszła szlak bojowy Zgrupowania „Radosław”; Wola, Stare Miasto – kanały – Śródmieście, Górny Czerniaków. Prawdopodobnie zginęła przy forsowaniu Wisły między 22 i 24 września 1944. Odznaczona Krzyżem Walecznych.

Mężatka, mąż Stanisław Bełżyński ps. „Kret” Oficer Dywersji Kedywu Armii Krajowej, poległ podczas likwidacji przez Gestapo oddziału Kedywu Armii Krajowej obwodu „Niwa” (Nisko – Stalowa Wola) mieszczącego się w Rozwadowie, dzisiejszej dzielnicy Stalowej Woli; Krystyna i Stanisław mieli dwie córki Magdę i Edytę, po śmierci rodziców zostały wychowane przez matkę Krystyny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hanna Michalska: Słownik uczestniczek walki o niepodległość Polski 1939-1945; poległe i zmarłe w okresie okupacji niemieckiej. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 33. ISBN 83-06-01195-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]