Kserochazja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kserochazja – rodzaj ruchów roślin zaliczany do ruchów higroskopowych. Mechanizm kserochazji polega na nierównomiernym kurczeniu się wysychających błon i ścian komórkowych martwych komórek. Zwilżenie powoduje ruch przeciwny. Wykorzystywany jest przy otwieraniu się owoców w celu wyrzucenia nasion[1].

Ruchy kserochastyczne występują m.in. w rodzinie ożwiowatych (Loasaceae)[1] oraz u zerwy kłosowej (Phyteuma spicatum)[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b .Maximilian Weigend, Kurt Aitzetmüller, Ludger Bruehl. The seeds of Loasaceae subfam. Loasoideae (Cornales) I: Seed release, seed numbers and fatty acid composition. „Flora – Morphology, Distribution, Functional Ecology of Plants”. 2004. 199. s. 424-436. 
  2. Belinda R. Wheeler, Michael J. Hutchings. Phyteuma spicatum L.. „Journal of Ecology”. 90, 3, s. 581–591, 2002. DOI: 10.1046/j.1365-2745.2002.00671.x (ang.). 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]